«Από την εορταστική πανήγυρη του Προφήτου Ηλιά, στις 19 και 20 Ιουλίου 2012»

on . Posted in Τα νέα της ενορίας

«Από την εορταστική πανήγυρη του Προφήτου Ηλιά, στις 19 και 20 Ιουλίου 2012»

 

Με την λαμπρότητα του αρμόζει εορτάστηκε και φέτος, η εορτή του Προφήτου Ηλιού του Θεσβίτη στον Ναό μας.

Στις 19 Ιουλίου, Παραμονή της Εορτής τελέσθηκε στο Κόρμπι της Βάρης, ο πανηγυρικός Εσπερινός μετά Αρτοκλασίας, με τη συμμετοχή αρκετών Ιερέων.

 

              

 

 

Ανήμερα της Εορτής, ιερούργησε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Παύλος.

 

 

Τον Θείο Λόγο κατά το Κοινωνικό, κήρυξε ο Προϊστάμενος του Ι.Ν. Εισοδίων Θεοτόκου Βάρης Αρχιμανδρίτης π. Μελέτιος Μπουντούρης, ο οποίος αναφέρθηκε στα χαρακτηριστικά του προφητικού χαρίσματος, στις ιστορικές, κοινωνικές και ηθικές συνθήκες που έζησε ο Προφήτης, καθώς και στα πολλά θαύματα και αποφασιστικές θεόπνευστες ενέργειες της επίγειας ζωής του.
Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Παύλος, ευχαρίστησε τον π. Μελέτιο για τα όσα μας ανέπτυξε και κάλεσε όλους τους πιστούς να μιμηθούν τον ζήλο καθώς και την ουράνια πολιτεία του. Στην συνέχεια ο Μητροπολίτης αναφέρθηκε και στο φλέγον θέμα της ανεγέρσεως και επεκτάσεως του Ναού της Ενορίας, το οποίο χρονίζει εδώ και πολλά χρόνια λόγω γραφειοκρατικών χρονοβόρων διαδικασιών.
Μετά το πέρας της μεθεόρτιου Ιεράς Παρακλήσεως έλαβε χώρα λιτάνευση της εικόνος του Αγίου και στην συνέχεια στον χώρο στάθμευσης του Ναού, έλαβε χώρα με μεγάλη επιτυχία η χορευτική εκδήλωση «ΟΡΕΣΤΙΑ 2012».  Ευχαριστούμε τους οργανωτές, τα χορευτικά συγκροτήματα, τους μουσικούς καθώς και  τον Δήμο Β.Β.Β. για την καθόλα επιτυχή διοργάνωση της εκδήλωσης.  Ελπίζουμε να καθιερωθεί πλέον σε ετήσια βάση.
Και του χρόνου.

 

ΟΜΙΛΙΑ ΣΕ ΑΓΡΥΠΝΙΑ

on . Posted in Τα νέα της ενορίας

 

www.profitilia-kormpivari.gr

ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ

    «Γιατί καταστρἐφεις τὴ σωματικὴ ρώμη (δύναμι) μὲ τὰ ξύγγια; -λέει ὁ Χρυσόστομος. Τὸ πάχος εἶναι γιὰ τὸ σώμα ἐξασθένηση καὶ ὄχι δύναμι. Ἄν ὅμως ἀποφεύγεις αὐτὰ πολλὰ ἔχεις νὰ κερδεῖσεις. Ένῶ τὸ περιττὸ ὄχι μόνο δὲν τρέφει ἀλλὰ καταστρέφει. Γιατὶ τίποτε δὲν προξενεῖ εὐχαρίστηση τόσο, ὅσο τὸ φαγιτὸ ποὺ χωνεύτηκε καλὰ.

    Εἶναι ἀναμφισβήτητο γεγονὸς ὅτι πολλὲς ἐπιθυμίες μας μᾶς ὁδηγοῦν στὴν καταστροφὴ. Αἰσθανόμαστε ἔντονη τὴν ἐπιθυμία νὰ αὐξάνουμε διαρκῶς τὰ ὑλικὰ ἀγαθά μας, ἄν καὶ ἡ ἀπληστία καὶ τὴν ὑγεία μας ὑποσκάπτει καὶ τὶς σχέσεις μας ὑπονομεύει καὶ ἀντιοικονομικὴ εἶναι. Πολλοὶ ἐργοδότες προσπαθοῦν νὰ περιορίσουν στὸ ἐλάχιστο τὶς ἀπολαβὲς  ἐκείνων ποὺ ἐργάζονται στὴν ἐπιχείρησή τους, ἐνῶ γίνεται ὅλο καὶ ἐμφανέστερο ὅτι αὐτὴ ἡ τακτικὴ εἶναι ἀντιεπιχειρηματικὴ, γιατὶ ἡ δυσαρέσκεια ποὺ προκαλεῖ στοὺς ἐργαζόμενους μειώνει τὴν παραγωγικότητά τους καὶ ἔτσι μᾶλλον ζημιώνεται παρὰ ὀφελεῖται ἡ ἐπιχείρηση.

    Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος μιλάει πολὺ γιὰ κοινωνικὴ ἰσότητα καὶ κοιωνικὴ δικαιοσύνη, ἀλλὰ ἡ κοινωνικὴ ἰσότητα καὶ δικαιοσύνη, γιὰ τὴν ὁποία ὅπως λέει ἀγονίζεται, εἶναι  μιὰ ἰσότητα ποὺ ἀναφέρεται μόνο  στὴν κατανομὴ τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν. Εἶναι μιὰ ἰσότητα ἀποκλειστικὰ οἰκονομικὴ. Μάλιστα, καὶ αὐτὴ τὴν οἰκονομικὴ ἐξίσωση τὴ φανταζόμαστε ὅλοι σὰν μιὰ διαδικασία ποὺ θὰ πάρει ἀπὸ κάποιον ἄλλο γιὰ νὰ δώσει σὲ μᾶς.Ὅλοι φαίνεται νὰ πιστεύουμε ὅτι ὁ ἄλλος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἔχει τὰ πιὸ πολλὰ καὶ ἀπὸ τὸν ὁποῖο πρέπει νὰ πάρει αὐτὴ ἡ διαδικασία γιὰ νὰ δώσει σὲ μᾶς ποὺ ἔχουμε τὰ πιὸ λίγα.

    Πάντως ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος δὲν κάνει λόγο γιὰ τὶς ἄλλες μορφὲς ἀνισότητας, ὅπως ἡ ἀνισότητα ἀνάμεσα στὸν ὄμορφο καὶ τὸν ἄσχημο, τὸν ἔξυπνο καὶ τὸν κουτό, τὸν ὑγιὴ καὶ τὸν ἄρροστο. Εἶναι δυνατὸν νὰ δώσει ὁ ὄμορφος ἕνα μέρος ἀπὸ τὴν ὀμορφιά του στὸν ἄσκημο; Νὰ δώσει ὁ ὑγιὴς ἕνα μέρος ἀπ’ τὴν ὑγεία του στὸν ἄρρωστο; ἕνα μέρος τῆς χαρᾶς του στὸ λυπημένο; Καὶ βέβαια εἶναι καὶ αὐτὸ ζητάει μὲ τόση ἔμφαση ὁ Παῦλος ὅταν λέει: «ὀφείλομεν δὲ ἡμεῖς οἱ δυνατοί τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βαστάζειν καὶ μὴ ἑαυτοῖς ἀρέσκειν».καὶ «χαίρειν μετὰ τῶν χαιρόντων καὶ κλαίειν μετὰ τῶν κλαιόντων». Ἀλλὰ αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἕνα προσωπικὸ κόστος. Γιὰ νὰ γιατρευτεῖ ἡ αἰμορροοῦσα χρειάσθηκε νὰ φύγει ἀπὸ τὸν Χριστὸ ἕνα μέρος ἀπὸ τὴ δύναμί του. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν φαίνεται μὲ ὅλο το μυστήριο τῆς κενώσεως; Δὲν χρειάστηκε νὰ πάθει ἐκεῖνος γιὰ νὰ γιατρευτοῦμε ἐμεῖς ἀπὸ τὸ πάθος;

    Μερικοὶ ἄνθρωποι, ποὺ εἶναι τσιγκούνιδες καὶ τρέμουν μὴ χάσουν αὐτὰ ποὺ ἔχουν, ὅταν συμβεῖ νὰ ἔχουν φυτὰ δὲν θέλουν νὰ τὰ κλαδεύουν. Σὰν συνέπεια τὰ φυτὰ οὔτε ἀναπτύσσονται οὔτε καρποφοροῦν. Τὸ κλάδεμα, ἐνῶ φαίνεται νὰ μειώνει αὐτὸ ποὺ κλαδεύεται, στὴν πραγματικότητα τὸ αὐξάνει. Ἐνῶ φαίνεται σὰν ζημιὰ καὶ ἀπώλεια, στὴν πραγματικότητα εἶναι κέρδος καὶ ὥφέλεια.

    Ὁ Θεὸς εἶναι Θεὸς ἀκριβῶς ἐπειδὴ κενώνεται. Ὁ Χριστὸς εὶναι πλούσιος ἀκριβῶς ἐπειδὴ φτωχαίνει. Τὸ δράμα τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἀκριβῶς ὅτι προσπαθεῖ μὲ κάθε τρόπο ν’ ἀποφύγει αὐτὸ τὸ ζωογόνο κλάδεμα καὶ ἔτσι αὐτοματαιώνεται.

     Ἕνας ἀπὸ τοὺς συγκλονιστικότερους τρόπους μὲ τὸν ὁποῖο ἐκδηλώνεται ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν ἄνθρωπο εὶναι ἡ ἐπέμβαση Του στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου, μὲ τὴν ὁποία ὁ Θεὸς ἐπιχειρεῖ νὰ ἀποκαλύψει στὸν ἄνθρωπο τὸ μυστήριο τῆς πληρώσεως μὲ τὴν κένωση. Αὐτὴ ἦταν καὶ μιὰ ἀπὸ τὶς κύριες ποιμαντικὲς ἐπιδιώξεις τῆς Ἐκκληςίας καὶ τῶν Πατέρων πάντοτε.

     Σήμερα ποὺ ὁ ἄνθρωπος κινεῖται διαρκῶς ἀνάμεσα σ’ ἕνα πλῆθος σειρῆνες, ποὺ τὸν καλοῦν τόσο γλυκόλαλα καὶ τόσο ἐκμαυλιστικὰ στὸ ναρκισσιστικὸ θάνατο, ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ, ποὺ μέσα ἀπὸ τὴ χριστιανικὴ παράδοση καλεῖ τὸν ἄνθρωπο νὰ δεχθεῖ τὴ ναρκισσιστικὴ ἀπώλεια γιὰ νὰ ζήσει, ἀκούγεται τουλάχιστον παράταιρη.

    Οἱ πολυπληθεῖς καὶ ἀκαταμάχητες σειρῆνες διασύρουν καὶ διακωμωδοῦν αὐτὴ τὴ φωνὴ καὶ ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος, ποὺ δέχεται εὔκολα καὶ ἀβασάνιστα ὅτι τὸν κανακεύει καὶ ὅτι τρέφει τὸ ναρκισσισμό του, τὶς ἀφήνει νὰ τὸν πείσουν, γιατὶ προτιμάει νὰ ζήσει σὰν φυτὸ καὶ νὰ πεθάνει, χωρὶς νὰ δοκιμάσει δυσκολία καὶ δυσφορία, παρὰ ν’ ἀγωνισθεῖ γιὰ ἀνάπτυξη καὶ ἀληθινὴ ζωή.

    Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος τρέμει τόσο μὴ χάσει κάτι, ὥστε δὲν διστάζει νὰ υἱοθετήσει ἐκείνη τὴ στάση ζωῆς ποὺ γίνεται ἀφορμὴ νὰ τὰ χάνει ὅλα. Δὲ θέλει νὰ ἀνακαλύψει καὶ δὲν ἀφήνει κανένα, οὔτε κι αὐτὸν τὸν ἴδιο τὸν Θεό, νὰ τὸν βοηθήσει νὰ ἀνακαλύψει τὸ κέρδος τὴς ἀπώλειας καὶ, σὰν συνέπεια, ὑφίσταται ἀναπότρεπτα τὴν ἀπώλεια τοῦ κέρδους.

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΡΥΠΝΙΑ

on . Posted in Τα νέα της ενορίας

 

www.profitilia-kormpivari.gr

ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ

    «Γιατί καταστρἐφεις τὴ σωματικὴ ρώμη (δύναμι) μὲ τὰ ξύγγια; -λέει ὁ Χρυσόστομος. Τὸ πάχος εἶναι γιὰ τὸ σώμα ἐξασθένηση καὶ ὄχι δύναμι. Ἄν ὅμως ἀποφεύγεις αὐτὰ πολλὰ ἔχεις νὰ κερδεῖσεις. Ένῶ τὸ περιττὸ ὄχι μόνο δὲν τρέφει ἀλλὰ καταστρέφει. Γιατὶ τίποτε δὲν προξενεῖ εὐχαρίστηση τόσο, ὅσο τὸ φαγιτὸ ποὺ χωνεύτηκε καλὰ.

    Εἶναι ἀναμφισβήτητο γεγονὸς ὅτι πολλὲς ἐπιθυμίες μας μᾶς ὁδηγοῦν στὴν καταστροφὴ. Αἰσθανόμαστε ἔντονη τὴν ἐπιθυμία νὰ αὐξάνουμε διαρκῶς τὰ ὑλικὰ ἀγαθά μας, ἄν καὶ ἡ ἀπληστία καὶ τὴν ὑγεία μας ὑποσκάπτει καὶ τὶς σχέσεις μας ὑπονομεύει καὶ ἀντιοικονομικὴ εἶναι. Πολλοὶ ἐργοδότες προσπαθοῦν νὰ περιορίσουν στὸ ἐλάχιστο τὶς ἀπολαβὲς  ἐκείνων ποὺ ἐργάζονται στὴν ἐπιχείρησή τους, ἐνῶ γίνεται ὅλο καὶ ἐμφανέστερο ὅτι αὐτὴ ἡ τακτικὴ εἶναι ἀντιεπιχειρηματικὴ, γιατὶ ἡ δυσαρέσκεια ποὺ προκαλεῖ στοὺς ἐργαζόμενους μειώνει τὴν παραγωγικότητά τους καὶ ἔτσι μᾶλλον ζημιώνεται παρὰ ὀφελεῖται ἡ ἐπιχείρηση.

    Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος μιλάει πολὺ γιὰ κοινωνικὴ ἰσότητα καὶ κοιωνικὴ δικαιοσύνη, ἀλλὰ ἡ κοινωνικὴ ἰσότητα καὶ δικαιοσύνη, γιὰ τὴν ὁποία ὅπως λέει ἀγονίζεται, εἶναι  μιὰ ἰσότητα ποὺ ἀναφέρεται μόνο  στὴν κατανομὴ τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν. Εἶναι μιὰ ἰσότητα ἀποκλειστικὰ οἰκονομικὴ. Μάλιστα, καὶ αὐτὴ τὴν οἰκονομικὴ ἐξίσωση τὴ φανταζόμαστε ὅλοι σὰν μιὰ διαδικασία ποὺ θὰ πάρει ἀπὸ κάποιον ἄλλο γιὰ νὰ δώσει σὲ μᾶς.Ὅλοι φαίνεται νὰ πιστεύουμε ὅτι ὁ ἄλλος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἔχει τὰ πιὸ πολλὰ καὶ ἀπὸ τὸν ὁποῖο πρέπει νὰ πάρει αὐτὴ ἡ διαδικασία γιὰ νὰ δώσει σὲ μᾶς ποὺ ἔχουμε τὰ πιὸ λίγα.

    Πάντως ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος δὲν κάνει λόγο γιὰ τὶς ἄλλες μορφὲς ἀνισότητας, ὅπως ἡ ἀνισότητα ἀνάμεσα στὸν ὄμορφο καὶ τὸν ἄσχημο, τὸν ἔξυπνο καὶ τὸν κουτό, τὸν ὑγιὴ καὶ τὸν ἄρροστο. Εἶναι δυνατὸν νὰ δώσει ὁ ὄμορφος ἕνα μέρος ἀπὸ τὴν ὀμορφιά του στὸν ἄσκημο; Νὰ δώσει ὁ ὑγιὴς ἕνα μέρος ἀπ’ τὴν ὑγεία του στὸν ἄρρωστο; ἕνα μέρος τῆς χαρᾶς του στὸ λυπημένο; Καὶ βέβαια εἶναι καὶ αὐτὸ ζητάει μὲ τόση ἔμφαση ὁ Παῦλος ὅταν λέει: «ὀφείλομεν δὲ ἡμεῖς οἱ δυνατοί τὰ ἀσθενήματα τῶν ἀδυνάτων βαστάζειν καὶ μὴ ἑαυτοῖς ἀρέσκειν».καὶ «χαίρειν μετὰ τῶν χαιρόντων καὶ κλαίειν μετὰ τῶν κλαιόντων». Ἀλλὰ αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἕνα προσωπικὸ κόστος. Γιὰ νὰ γιατρευτεῖ ἡ αἰμορροοῦσα χρειάσθηκε νὰ φύγει ἀπὸ τὸν Χριστὸ ἕνα μέρος ἀπὸ τὴ δύναμί του. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν φαίνεται μὲ ὅλο το μυστήριο τῆς κενώσεως; Δὲν χρειάστηκε νὰ πάθει ἐκεῖνος γιὰ νὰ γιατρευτοῦμε ἐμεῖς ἀπὸ τὸ πάθος;

    Μερικοὶ ἄνθρωποι, ποὺ εἶναι τσιγκούνιδες καὶ τρέμουν μὴ χάσουν αὐτὰ ποὺ ἔχουν, ὅταν συμβεῖ νὰ ἔχουν φυτὰ δὲν θέλουν νὰ τὰ κλαδεύουν. Σὰν συνέπεια τὰ φυτὰ οὔτε ἀναπτύσσονται οὔτε καρποφοροῦν. Τὸ κλάδεμα, ἐνῶ φαίνεται νὰ μειώνει αὐτὸ ποὺ κλαδεύεται, στὴν πραγματικότητα τὸ αὐξάνει. Ἐνῶ φαίνεται σὰν ζημιὰ καὶ ἀπώλεια, στὴν πραγματικότητα εἶναι κέρδος καὶ ὥφέλεια.

    Ὁ Θεὸς εἶναι Θεὸς ἀκριβῶς ἐπειδὴ κενώνεται. Ὁ Χριστὸς εὶναι πλούσιος ἀκριβῶς ἐπειδὴ φτωχαίνει. Τὸ δράμα τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἀκριβῶς ὅτι προσπαθεῖ μὲ κάθε τρόπο ν’ ἀποφύγει αὐτὸ τὸ ζωογόνο κλάδεμα καὶ ἔτσι αὐτοματαιώνεται.

     Ἕνας ἀπὸ τοὺς συγκλονιστικότερους τρόπους μὲ τὸν ὁποῖο ἐκδηλώνεται ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν ἄνθρωπο εὶναι ἡ ἐπέμβαση Του στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου, μὲ τὴν ὁποία ὁ Θεὸς ἐπιχειρεῖ νὰ ἀποκαλύψει στὸν ἄνθρωπο τὸ μυστήριο τῆς πληρώσεως μὲ τὴν κένωση. Αὐτὴ ἦταν καὶ μιὰ ἀπὸ τὶς κύριες ποιμαντικὲς ἐπιδιώξεις τῆς Ἐκκληςίας καὶ τῶν Πατέρων πάντοτε.

     Σήμερα ποὺ ὁ ἄνθρωπος κινεῖται διαρκῶς ἀνάμεσα σ’ ἕνα πλῆθος σειρῆνες, ποὺ τὸν καλοῦν τόσο γλυκόλαλα καὶ τόσο ἐκμαυλιστικὰ στὸ ναρκισσιστικὸ θάνατο, ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ, ποὺ μέσα ἀπὸ τὴ χριστιανικὴ παράδοση καλεῖ τὸν ἄνθρωπο νὰ δεχθεῖ τὴ ναρκισσιστικὴ ἀπώλεια γιὰ νὰ ζήσει, ἀκούγεται τουλάχιστον παράταιρη.

    Οἱ πολυπληθεῖς καὶ ἀκαταμάχητες σειρῆνες διασύρουν καὶ διακωμωδοῦν αὐτὴ τὴ φωνὴ καὶ ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος, ποὺ δέχεται εὔκολα καὶ ἀβασάνιστα ὅτι τὸν κανακεύει καὶ ὅτι τρέφει τὸ ναρκισσισμό του, τὶς ἀφήνει νὰ τὸν πείσουν, γιατὶ προτιμάει νὰ ζήσει σὰν φυτὸ καὶ νὰ πεθάνει, χωρὶς νὰ δοκιμάσει δυσκολία καὶ δυσφορία, παρὰ ν’ ἀγωνισθεῖ γιὰ ἀνάπτυξη καὶ ἀληθινὴ ζωή.

    Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος τρέμει τόσο μὴ χάσει κάτι, ὥστε δὲν διστάζει νὰ υἱοθετήσει ἐκείνη τὴ στάση ζωῆς ποὺ γίνεται ἀφορμὴ νὰ τὰ χάνει ὅλα. Δὲ θέλει νὰ ἀνακαλύψει καὶ δὲν ἀφήνει κανένα, οὔτε κι αὐτὸν τὸν ἴδιο τὸν Θεό, νὰ τὸν βοηθήσει νὰ ἀνακαλύψει τὸ κέρδος τὴς ἀπώλειας καὶ, σὰν συνέπεια, ὑφίσταται ἀναπότρεπτα τὴν ἀπώλεια τοῦ κέρδους.

«Από την εορτή λήξης των Κατηχητικών Σχολείων στις 12 Μάιου 2012»

on . Posted in Τα νέα της ενορίας

«Από την εορτή λήξης των Κατηχητικών Σχολείων στις 12 Μάιου 2012»

 

              

              

«Στιγμιότυπα από τον πρώτο γάμο που έγινε στο παρεκκλήσιο της Αγίας Ξένιας»

on . Posted in Τα νέα της ενορίας

«Στιγμιότυπα από τον πρώτο γάμο που έγινε στο παρεκκλήσιο της Αγίας  Ξένιας, στις 2 Ιουνίου 2012»

 

              

              

«Από την Ομιλία του πατρός Σταμάτη Σκληρή..»

on . Posted in Τα νέα της ενορίας

«Από την Ομιλία του πατρός Σταμάτη Σκληρή, με θέμα:

«Οι εμφανίσεις του Χριστού μετά την Ανάσταση» την Τρίτη 15 Μαΐου, στον Ναό μας»

 

              

«Από την πανήγυρη του παρεκκλησίου της Αγίας Ξένιας στις 3 Μαΐου 2012»

on . Posted in Τα νέα της ενορίας

«Από την πανήγυρη του παρεκκλησίου της Αγίας Ξένιας στις 3 Μαΐου 2012»

 

              

              

«Από την τελετή της Αναστάσεως μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου»

on . Posted in Τα νέα της ενορίας

«Από την τελετή της Αναστάσεως μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου, στον προαύλιο χώρο του Ναού μας. Ευχαριστούμε τον Μεγαλοδύναμο που μας αξίωσε και φέτος να εορτάσουμε την Ανάσταση του Χριστού μας.»