Κυριακάτικα Κυρήγματα

Ιερέας Π. Γκέζος

Κυριακή του Θώμα.

 

Ο Χριστός ζητάει απ’ όλους

να μην αρκεσθούν να Τον συναντήσουν

στο επίπεδο των αισθήσεων,

                               αλλά να προχωρήσουν

 στην ουσιαστικότερη συνάντηση,

που γίνεται στο χώρο της καρδιάς

                               και να Τον αγαπήσουν.

 

Περιγραφή: https://cdn.sansimera.gr/media/photos/main/Kyriaki_tou_Thoma.jpg

 

«Ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου»!

 

Η ζωή μας, παρά τις διακηρύξεις πίστεως που κάνουμε,

δείχνει αδιάψευστα την απιστία μας.

        Διατηρούμε την πίστη μας στην πρόνοια του Θεού,

αλλά το βάρος που δίνουμε

                              στους τραπεζικούς μας  λογαριασμούς,

στα χρήματα και στα κτήματα μας,

είναι μια αδιάψευστη απόδειξη της ειδωλολατρίας μας.

Ο Χριστός δεν επιπλήττει το Θωμά

                               γιατί ζητάει να τον συναντήσει ο ίδιος,

αλλά γιατί διαλέγει το πιο χαμηλό δυνατό επίπεδο

                συναντήσεως, δηλαδή εκείνο των αισθήσεων.

Όμως, ο Χριστός ανταποκρίνεται

                στην ανάγκη του κάθε ανθρώπου,

        είναι πρόθυμος να κατεβεί και να τον συναντήσει

στο επίπεδο που εκείνος βρίσκεται. Ο Χριστός δέχεται

να δείξει το πρόσωπο του στο Ζακχαίο,

                                                                  δέχεται να αγγίξει

το ιμάτιο του η Χαναναία, δέχεται να πει

σωτήριο λόγο για τον εκατόνταρχο, δέχεται ακόμη

                       και η αμαρτωλή, τα πόδια του, να φιλήσει.

Ζητάει απ’ όλους να μην αρκεσθούν

                                                        να Τον συναντήσουν

   στο επίπεδο των αισθήσεων,  αλλά να προχωρήσουν

στην ουσιαστικότερη συνάντηση, που γίνεται

                 στο χώρο της καρδιάς και να Τον αγαπήσουν.

 Η ολιγοπιστία,

             ανεξαρτήτως του ψυχολογικού της υπόβαθρου

ή της πνευματικής ρηχότητας, καιροφυλακτεί

να εισχωρήσει στην καρδιά μας,

                              στο κάθε βήμα της ζωής μας,

        εάν δεν παραμείνουμε άγρυπνοι  και προσεκτικοί.

Στην παρουσία της κάποιες φορές

είναι δε τόσο λεπτή,

                           που κανείς δεν μπορεί να το φανταστεί.

 Βεβαίως, σε καθαρό θεωρητικό επίπεδο,

                                                            ένας πιστός αδυνατεί

να τρέφει μέσα στην καρδιά του

                                          τον πειρασμό της ολιγοπιστίας.

Η ιστορική αρχή της απιστίας

           του απ. Θωμά βρίσκεται  στην δική του απουσία

από τη σύναξη των Μαθητών του Χριστού, που ήταν

στην πραγματικότητα σύναξη της πρώτης Εκκλησίας.

Του απ. Θωμά η απουσία,

 η αποκοπή του από τους αδελφούς του,

         τον άφησε εκτεθειμένο στο πνεύμα της απιστίας

και της αμφιβολίας.

  Φέρνοντας τα πράγματα στην εποχή μας, μπορούμε

να πούμε ότι

                    ο απ. Θωμάς απουσίασε από την Εκκλησία.

Απουσίασε από τη σύναξη των πιστών.

Γι’ αυτό συνέβη σ’ αυτόν

                            ό, τι συμβαίνει σε κείνους πού, αναίτια,

απουσιάζουν από

                        την ευχαριστιακή σύναξη της Εκκλησίας.

και στερούν τον εαυτό τους από

                           την πραγματική του Χριστού παρουσία.

Διότι ο Χριστός σε κάθε Θ. Λειτουργία

εισέρχεται μυστηριακά “των θυρών κεκλεισμένων”.

    Ο απ. Θωμάς μακριά  από τη σύναξη των μαθητών,

στερήθηκε του Χριστού την παρουσία

                            και έμεινε πνιγμένος στις αγωνίες του,

στην  αμφιβολία.

Το ίδιο συμβαίνει με όσους ζουν μια “χριστιανική” ζωή

που δεν έχει οργανική σχέση

                             με τη σύναξη των πιστών, την Ενορία

και τη Θ. Ευχαριστία.

      Έχουμε την ευθύνη της πνευματικής μας πορείας.

Η σύνδεσή μας με την ενοριακή μας

κοινότητα  και κυρίως η συμμετοχή μας

                                       στη σύναξη της Θ. Ευχαριστίας,

μας δίνουν την δυνατότητα

                                        να συνδεθούμε με ανθρώπους,

που μπορούν να μας ελκύσουν

                                          στα βαθύτερα και υψηλότερα

της ευαγγελικής ζωής

                       και να μας καταστήσουν απρόσβλητους

από όλους τους λογισμούς της αμφιβολίας

και της απιστίας.

                      Ας αναζητήσουμε τον αναστάντα Χριστό

και ας τον δοξολογήσουμε με ύμνους

«οὐ βλεφάροις ἰδόντες»

                             «ἀλλὰ καρδίας πόθω πεπιστευκότες»

 

(Κανόνας  Κυρ. Θωμᾶ, Ωδὶ θ’).

 

Ιερέας Π. Γκέζος

Κυριακή του ΠΑΣΧΑ

 

Ο Χριστός αναστήθηκε, και φανέρωσε θριαμβευτικά

 ότι αυτός είναι ο νικητής του θανάτου,

                                     του διαβόλου και της φθοράς,

 ο αιώνιος κυρίαρχος και παντοδύναμος Θεός,

          το Α και Ω, η αρχή και το τέλος, το αιώνιο Φως.

 

 

Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ     Α Ν Ε Σ Τ Η

 

Το βάπτισμα είναι η αρχή και η δραματοποίηση αυτής

της θανατοαναστάσιμης διαδικασίας

        που πρέπει να κυριαρχεί στου χριστιανού τη ζωή.

Κάθε μέρα πρέπει να θάβουμε τον εγωισμό μας

και να ξεπεταγόμαστε από τον τάφο ανανεωμένοι,

 με την αγάπη για το Χριστό μας.

Κάθε μέρα θα πρέπει να τη βλέπουμε

σαν την πρώτη και την τελευταία μέρα της ζωής μας.

Αλλά πολύ συχνά αντί να θάψουμε

τον παλαιό άνθρωπο θάβουμε Εκείνον

που θα αναστήσει τον νέο και θα σώσει την ψυχή μας.

Όταν νεκρωθεί μέσα μας η αγάπη

και δεν μπορούμε να αγαπάμε το Θεό και

τον συνάνθρωπο πραγματικά τότε αδειάζει η ζωή μας

όσο κι αν προσπαθήσουμε

                                   να τη γεμίσουμε με υλικά αγαθά

και αναζητούμε γκουρού, εξορκιστές

                                  μήπως κάποιος μας έκαμε μαγικά.

Ο Χριστός αναστήθηκε! Δεν ήταν δυνατόν να κρατηθεί

μέσα στην εξουσία της φθοράς ο αρχηγός της ζωής.

    Ο Χριστός αναστήθηκε, και φανέρωσε θριαμβευτικά

 ότι αυτός είναι ο νικητής του θανάτου,

                                         του διαβόλου και της φθοράς,

 ο αιώνιος κυρίαρχος και παντοδύναμος Θεός,

              το Α και Ω, η αρχή και το τέλος, το αιώνιο Φως.

            Αυτός είναι, της ζωής και της αθανασίας, η πηγή.

 Η δική του Ανάσταση έγινε ο πρόδρομος

                  της δικής μας αναστάσεωςστην αληθινή ζωή.

Το «Χριστός ανέστη»,

                              αγαπητοί μου, πού ακούσαμε σήμερα,

 είναι ή περίληψης αλλά και

                             του χριστιανικού κηρύγματος ή ουσία.

Το «Χριστός ανέστη» είναι βράχος ακλόνητος,

   επάνω στον όποιο είναι κτισμένη ή αγία μας Εκκλησία.

Το «Χριστός ανέστη»  είναι μία αλήθεια ιστορική.

                Το «Χριστός ανέστη», σαν αστραπή και βροντή,

 κηρύττει ό απόστολος Παύλος,

            στο βορρά και νότο, στη δύσι, και στην ανατολή.

Εφ' όσον επάνω στον πλανήτη μας

θα υπάρχει έστω και ένας

                               ζωντανός Χριστιανός, θα φτάνει αυτός

ο ένας και μόνος του ν' απόδειξη,

              ότι στις καρδιές μας ζει και βασιλεύει ό Χριστός

και εις τους αιώνας των αιώνων θα ζήσει.

Αν δεν Τον ακολουθήσαμε στη χθεσινή ταφή

         και ανάσταση, ας Τον ακολουθήσομε στη σημερινή,

αλλ’ μην το αναβάλουμε για την αυριανή

         γιατί ας μην ξεχνάμε κάθε ευκαιρία είναι μοναδική

και ανεπανάληπτη και δεν ξέρουμε

                            ποιά θα είναι η ευκαιρία μας η στερνή.

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΛΥΦΑΔΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ, ΒΟΥΛΑΣ, ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ & ΒΑΡΗΣ
________
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ
ΠΡΟΦΗΤΟΥ  ΗΛΙΟΥ  ΚΟΡΜΠΙ  ΒΑΡΗΣ

 image 15

 

Προφήτου Ἠλίου 10, ΤΚ. 16672, Κόρμπι Βάρης.
Τηλ-fax: 210 9655370,
site: http://www.profitilia-kormpivari.gr  e-mail : Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 
Πρόγραμμα Θ. Λειτουργιῶν Ἐβδομάδος 24 ἔως 30 Ἰουνίου 2018
 
25/6 Κυριακὴ Γενέθλιον Τιμίου Προδρόμου, Ὁσίου Ἀθανασίου τοῦ Πάριου :
Ὄρθρος καί Θ. Λειτουργία 7:00-10:00 π.μ.
 
29/6 Παρασκευή Τῶν Ἁγίων Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων 
Πέτρου & Παύλου:
Ὄρθρος καί Θ. Λειτουργία. 7:00-9:30 π.μ.
 
                     30/6  Σάββατον Σύναξις τῶν 12 Ἁγίων Ἀποστόλων                                                        
Ὄρθρος καί Θ. Λειτουργία. 7:00-9:30 π.μ.
                                                              
 
                                                  Ἐκ τοῦ  Ἱεροῦ  Ναοῦ