Κυριακάτικα Κυρήγματα

Απόστολος των Αγίων Πατέρων Τιτ' γ' 8-15

 

Μια πίστη, όσο θερμή και αν είναι,

χωρίς έργα παραμένει χολή.

  Περιγραφή: 4th ecumenic

Η χειρότερη αμαρτία είναι η αίρεση

               γιατί οδηγεί στην οριστική, διακοπή

της κοινωνίας με την Εκκλησία

        αν δεν υπάρξει μετάνοια και επιστροφή.

Την καταγγελία και την αποφυγή

της αίρεσης, όπως και των ανόητων

 συζητήσεων και φιλονικιών και διαμαχών,

 ο απόστολος Παύλος τις θεωρεί

 συνέπεια, του πιστού ανθρώπου,

                                της κατά Χριστόν ζωής.

Με αυτήν την προτεραιότητα

                                     στην δική τους ζωή 

είναι ευνόητο ότι πρέπει

                               να αποφεύγουν κάθε τι

 που τους αποπροσανατολίζει,

                                    όπως τις ανωφελείς

και ανούσιες συζητήσεις,

          τις διαμάχες, ακόμη και την επιμονή,

πέρα από μία δύο φορές,

             για, των αιρετικών, την μεταστροφή.

Ταυτόχρονα η πίστη δεν μπορεί

 να είναι μια θεωρητική προσέγγιση,

                                      μια απλή αποδοχή

ορισμένων αληθειών,

                        αλλά μια μαρτυρία ζωντανή

που δίνει ο πιστός άνθρωπος

                          στην καθημερινή του ζωή.

Μια πίστη, όσο θερμή και αν είναι,

                      χωρίς έργα παραμένει χολή:

«η πίστις χωρίς των έργων νεκρά εστι», (Ιακ. 2,20).

Η αξία του δέντρου καθορίζεται

                               από τους καρπούς του,

έτσι και η αξία του χριστιανού καθορίζεται

                                από τα καλά έργα του.

Η οικονομική κρίση του σήμερα

λαμβάνει και μια άλλη κατεξοχήν

            πνευματική διάσταση και αποτελεί

μια πρόκληση και πρόσκληση

                                  για τους χριστιανούς.

Τα καλὰ έργα αφορούν τόσο

                    στην ενίσχυση την οἰκονομικὴ.

και φροντίδα των εμπερίστατων,

   των χηρών, των ορφανών, των ἀσθενών,

 όσο και στις συμβουλές, τις νουθεσίες

και το παράδειγμα το προσωπικὸ.

Η προσφορὰ των Χριστιανών είναι φανερὸ

  ότι γίνεται ώστε η πίστη τους στον Χριστὸ

να είναι έμπρακτη και να παράγουν

                                      καρπὸ πνευματικό.

«Ὅπως τὸ σιτάρι, ὅταν πέσῃ στὴ γῆ»

 -μας διαβεβαιώνει ο Μ. Βασίλειος-

 «γίνεται κέρδος γι’ αὐτὸν ποὺ τὸ ρίχνει,

                                  ἔτσι καὶ ἀπὸ τὸ ψωμί,

ὅταν τὸ δώσουμε στὸν πεινασμένο,

γιὰ ἐμᾶς θα είναι ἀργότερα

                                    η καλύτερη οφειλή..."

Η ελεημοσύνη είναι τελικὰ

                                η λύτρωση της ψυχής,

και τούτο διότι ,κατὰ τη φοβερὰ ημέρα

της κρίσεως, τους ελεήμονας ανθρώπους

                                        θα υπερασπιστεί.

Ο απόστολος Παύλος

                            παραινώντας τον μαθητή

και συνεργάτη του, Τίτο, τον καλεί

             η προσωπική του ζωή να αποτελεί

μια μαρτυρία της πίστεως

στον Ιησού Χριστό,

                       ώστε και οι υπόλοιποι πιστοί

 να παρακινούνται να κάνουν πράξη             

              την πίστη τους στην δική τους ζωή.

᾽Επειδή δηλαδή ο πιστός ζεί

το βάπτισμά του και την ἀναγέννηση

που χαρίζει το Άγιον Πνεύμα,

να μην εκτρέπεται σε καταστάσεις

 που τον κάνουν να χάνει αυτήν τη

                κατάστασή του, την χαρισματική.

Οι Πατέρες της Δ΄ Οἰκουμενικής Συνόδου,

              Πλούσιοι και δυνατοί στην καρδιά,

σκόρπισαν το φως του Ευαγγελίου

        και χάρισαν, της λυτρώσεως, τη χαρά .

 Όπου υπήρχε το μίσος έφεραν την αγάπη

 όπου υπήρχε η αδικία,

τη δικαιοσύνη όπου η αμφιβολία, την πίστη

όπου η απελπισία, την ελπίδα

όπου το σκοτάδι, το φως

 όπου η λύπη, τη χαρά.

Την πολύτιμη αυτή κληρονομία

                                        της καρποφορίας

καλούνται να συνεχίσουν με στοργή

                          και οι σημερινοί χριστιανοί.

 

 

Ιερέας Π. Γκέζος

Αποστ. Β’ Κορ. Θ’ 6 –11

ΔΩΡΟΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΟΝ

«Ἱλαρὸν δότην ἀγαπᾶ ὁ Θεός»

Περιγραφή: imagescawr3qoy

 

ΘάλλονταςοαπόστολΠαύλος,γιατηνμεγάληαρετή

                    της ελεημοσύνης, να μιλήσει παραστατικά,

παίρνει αφορμή από την εικόνα των γεωργών ,

που πηγαίνουν το φθινόπωρο να σπείρουν

                                 τα χωράφια τους και λέει δυνατά:

Εκείνος ο γεωργός που σπέρνει με τσιγγουνιά

          τους σπόρους του, με τσιγγουνιά καὶ θα θερίσει.

Έτσι και ο άνθρωπος

που με τσιγγουνιά δίνει ελεημοσύνη στους πτωχούς,

     με τσιγγουνιά την ευλογία του Θεού θα αποκτήσει,

ενώ εκείνος που δίνει με αφθονία ελεημοσύνη,

             με αφθονία και ο Θεός τις δωρεές θα του δίνει.

 Ας δούμε λοιπόν κι εμείς ότι ο ελεήμων

                      όχι μόνον δεν στερείται υλικών αγαθών,

αλλά καὶ κερδίζει πλούσια

                        και τα υλικά και τα πνευματικά αγαθά.

Να κάνουμε ελεημοσύνη  όχι με τσιγγουνιά

ή με εσωτερική λύπη, επειδή είμαστε φιλάργυροι

και πλεονέκτες και φοβούμαστε

                μη χάσουμε κάποια από τα δικά μας αγαθά.

Ιδιαιτέρως όμως σήμερα, στην εποχή

                    του συμφέροντος, το κακό έχει παραγίνει.

Γι’ αυτό ακούμε συχνά κάποιους να λένε:

                      «Δεν έχω χρήματα για ελεημοσύνη…, ».

Δεν είναι δυνατόν

 ο Θεός  που είναι πανάγαθος και παντοδύναμος,

να αφήσει αυτόν που προσφέρει υλικά αγαθά

                                                να πεινάσει και να στερηθεί.

Όπως λοιπόν ο γεωργός

σπείρει τα περισσέματα των σπόρων του

        και εξασφαλίζει έτσι την νέα συγκομιδή,

έτσι κι εμείς

τα περισσέματα των υλικών αγαθών μας

καλούμεθα να σκορπούμε με την ελεημοσύνη

 κι έτσι θα εξασφαλίζουμε πλούσια συγκομιδή.

 Άρα λοιπόν, όταν ελεούμε,

όχι μόνον δεν κινδυνεύουμε νὰ πτωχίνουμε,

αλλά αντίθετα πιο πλούσιοι να γίνουμε.

Όμως ὁ Θεός στους ελεήμονες

εκτός ἀπὸ τὴν αφθονία των υλικών αγαθών

που τους χαρίζει ως ευλογία στην δική τους ζωή,

τους παρέχει και ασυγκρίτως ανώτερα

και για την αιώνιο ζωή.

 Διότι, όπως λέει ο ιερός Χρυσόστομος,

                      «τίποτε δεν μπορεί να σβήσει τόσο πολύ

την φωτιά των αμαρτημάτων μας

                                            όσο η ελεημοσύνη η κρυπτή ».

«Τα χρήματα της ελεημοσύνης διαλύουν

τιςαμαρτίεςμας,

εξημερώνουντηνφλόγατηςκολάσεως,

                                                εξευμενίζουντονδικαστή».

Ενώόσοιείναιδύσκολοιστοναδίνουν,

κάποιαώρα,

ότανπεθάνουν, θααναχωρήσουνγιατηνάλληΖώη

μετηνψυχήπάμφτωχη,

αφήνονταςο,τικρατούσανσφιχτάσταχέριατους.

                                                                        σ’αυτήντηγη

Είναιτρισευτυχισμένοιοιελεήμονες,

                          διότιθαελεηθούνκαισ’αυτήντηνΖώη

αλλά πολύ περισσότερο

                         στην ένδοξη αιωνιότητα την παντοτινή.

Τομεγαλύτεροόμωςαγαθό

                              πουκερδίζουνοιελεήμονες

                          είναιτοότιγίνονταιόμοιοιμετονΘεό,

 όπως διαβεβαίωσε ο ίδιος ο Χριστός:

Μόνον η φιλανθρωπία λοιπόν συνάπτει τόσο πολύ

τον άνθρωπο με τον Θεό,

     και  τον τοποθετεί μέσα στον, των αγίων, το χορό.

Αδελφοί, η ελεημοσύνη

                     είναιένααπόταπλέονευώδηθυμιάματα

που καθιστά την προσευχή μας

                                                       ευπρόσδεκτη στον Θεό.

 Ας την προσφέρουμε στον Κύριό μας

                                               μεταπείνωσηκαιαπλοχεριά,

 καιθαδούμετηνΖώημαςναπλουτίζει

                    με καρπούς υλικούς και πνευματική χαρά

 

 

 

 

 

 

 

 

Εισόδια της Θεοτόκου

 

 image 15

 

Ἀπολυτίκιον


Ἦχος δ’.
Σήμερον τῆς εὐδοκίας Θεοῦ τὸ προοίμιον, καὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας ἡ προκήρυξις ἐν Ναῷ τοῦ Θεοῦ, τρανῶς ἡ Παρθένος δείκνυται, καὶ τὸν Χριστὸν τοῖς πᾶσι προκαταγγέλλεται. Αὐτῇ καὶ ἡμεῖς μεγαλοφώνως βοήσωμεν, Χαῖρε τῆς οἰκονομίας τοῦ Κτίστου ἡ ἐκπλήρωσις.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς.
Ὁ καθαρώτατος ναὸς τοῦ Σωτῆρος, ἡ πολυτίμητος παστὰς καὶ Παρθένος, τὸ Ἱερὸν θησαύρισμα τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, σήμερον εἰσάγεται, ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, τὴν χάριν συνεισάγουσα, τὴν ἐν Πνεύματι θείῳ· ἣν ἀνυμνοῦσιν Ἄγγελοι Θεοῦ· Αὕτη ὑπάρχει σκηνὴ ἐπουράνιος.