Κυριακάτικα Κυρήγματα

Απόστολος Κυριακής Ζ’ Ματθαίου

 Όλα τα σχετικά με τον Χριστό

τα διασώζουν οι Γραφές

                  για να διδασκόμαστε

              και να τον μιμούμαστε.

 

Κατά τον Παύλο όμως δυνατός είναι

                                  ο πιστός που τηρεί

τις εντολές του Χριστού

                           με πίστη και υπομονή.

Λέγει ο άγιος Χρυσόστομος·

 Έγινες δυνατός;

Δώσε την ευχαριστία

           και την ευγνωμοσύνη στο Θεό,

ανεχόμενος και υπομένων

                              τον δικό σου αδελφό

με απώτερο σκοπό να τον διορθώσεις.

Αλλά αυτό θα γίνεται με απώτερο στόχο

να επικρατήσει το καλό,

                                 το αγαθό, το σωστό,

και να οικοδομηθεί ολόκληρο το σώμα

της κοινωνίας και της Εκκλησίας

              προς το τέλειο και το ιδανικό.

Είναι τόσο σπουδαίο και βασικό αυτό

που συνιστά ο Παύλος,

 ώστε δεν το αφήνει στη προαίρεσή μας

ούτε στην προσωπική εκτίμησή μας.

Σας θεωρώ δυνατούς, σας

συγκαταλέγω με τον δικό μου εαυτό,

που είμαι κλητός απόστολος, θεόπτης,

ουρανοβάμων, θαυματουργός,

                         μάρτυρας καθημερινώς

Σε όσα θέματα συμβουλεύει ο Παύλος

                                 τους χριστιανούς,

αφού τους πει όσα πρέπει,

στο τέλος τους παρουσιάζει

            το παράδειγμα του Χριστού.

Ο Χριστός κατά την ωραία εικόνα

          του Ιωάννη του ευαγγελιστού

είναι «ο αίρων την αμαρτία του κόσμου

ο αμνός του Θεού» (Ιω.1,29).

 Φορτώθηκε και κουβαλάει

τις αμαρτίες μας τις αδυναμίες μας,

τα βάρη μας.

Είναι ο προσωπικός Κυρηναίος (1)

του καθενός μας

και ολοκλήρου του ανθρωπίνου γένους

συνολικά.

        Πόσο πρέπει να προσέξουμε

σ’ αυτό το σημείο. Γιατί εμείς,

όταν θέλουμε να εξουθενώσουμε

και, τους άλλους, να ταπεινώσουμε,

το γόητρό μας και την αρετή μας,

για ν’ αναδείξουμε,

αρχίζουμε να παρατηρούμε

τα ελαττώματα των άλλων

με μικροσκόπιο και λεπτολογία.

Κι όταν τα διαπιστώσουμε,

αρχίζουμε να κρίνουμε,

να σχολιάζουμε, να κατηγορούμε.

Όπως και οι «δυνατοί χριστιανοί όταν

ατιμάζονται από τους «αδυνάτους»,

τότε ατιμάζεται και ο Θεός

στο πρόσωπο αυτών.

Ας το προσέξουν οι «αδύνατοι» αυτό.

Όλα τα σχετικά με τον Χριστό

τα διασώζουν οι Γραφές

                     για να διδασκόμαστε

και να τον μιμούμαστε.

Δεν είναι μόνο «τω καιρώ εκείνω»,

 αλλά είναι

          και για τον παρόντα καιρό

 και χρόνο. Μας δίνουν

υπομονή παρηγοριά και επιθυμία,

για να μη χάσουμε την ελπίδα

της εν Χριστώ σωτηρίας.

Μ’ ένα στόμα και με μια ψυχή.

Τόσο ενωμένοι και συνδεδεμένοι

να είστε, και αδύνατοι, και δυνατοί

ανεχόμενοι ο ένας τον άλλον

και αλλήλων τα βάρη βαστάζοντες.

«Ίνα ομοθυμαδόν

εν ενί στόματι δοξάζεται τον Θεό».

Ρωμ. Ιε’ 1-7

1.Ο Θεόδωρος ο Κυρηναίος (~465-398 π.Χ) ήταν αρχαίος Έλληνας μαθηματικός και φιλόσοφος.

Απόστολος των Αγίων Πατέρων Τιτ' γ' 8-15

Μια πίστη, όσο θερμή και αν είναι,

χωρίς έργα παραμένει χολή.

Η χειρότερη αμαρτία είναι η αίρεση

               γιατί οδηγεί στην οριστική, διακοπή

της κοινωνίας με την Εκκλησία

        αν δεν υπάρξει μετάνοια και επιστροφή.

Την καταγγελία και την αποφυγή

της αίρεσης, όπως και των ανόητων

 συζητήσεων και φιλονικιών και διαμαχών,

 ο απόστολος Παύλος τις θεωρεί

 συνέπεια, του πιστού ανθρώπου,

                                της κατά Χριστόν ζωής.

Με αυτήν την προτεραιότητα

                                     στην δική τους ζωή 

είναι ευνόητο ότι πρέπει

                               να αποφεύγουν κάθε τι

 που τους αποπροσανατολίζει,

                                    όπως τις ανωφελείς

και ανούσιες συζητήσεις,

          τις διαμάχες, ακόμη και την επιμονή,

πέρα από μία δύο φορές,

             για, των αιρετικών, την μεταστροφή.

Ταυτόχρονα η πίστη δεν μπορεί

 να είναι μια θεωρητική προσέγγιση,

                                      μια απλή αποδοχή

ορισμένων αληθειών,

                        αλλά μια μαρτυρία ζωντανή

που δίνει ο πιστός άνθρωπος

                          στην καθημερινή του ζωή.

Μια πίστη, όσο θερμή και αν είναι,

                      χωρίς έργα παραμένει χολή:

«η πίστις χωρίς των έργων νεκρά εστι», (Ιακ. 2,20).

Η αξία του δέντρου καθορίζεται

                               από τους καρπούς του,

έτσι και η αξία του χριστιανού καθορίζεται

                                από τα καλά έργα του.

Η οικονομική κρίση του σήμερα

λαμβάνει και μια άλλη κατεξοχήν

            πνευματική διάσταση και αποτελεί

μια πρόκληση και πρόσκληση

                                  για τους χριστιανούς.

Τα καλὰ έργα αφορούν τόσο

                    στην ενίσχυση την οἰκονομικὴ.

και φροντίδα των εμπερίστατων,

   των χηρών, των ορφανών, των ἀσθενών,

 όσο και στις συμβουλές, τις νουθεσίες

και το παράδειγμα το προσωπικὸ.

Η προσφορὰ των Χριστιανών είναι φανερὸ

  ότι γίνεται ώστε η πίστη τους στον Χριστὸ

να είναι έμπρακτη και να παράγουν

                                      καρπὸ πνευματικό.

«Ὅπως τὸ σιτάρι, ὅταν πέσῃ στὴ γῆ»

 -μας διαβεβαιώνει ο Μ. Βασίλειος-

 «γίνεται κέρδος γι’ αὐτὸν ποὺ τὸ ρίχνει,

                                  ἔτσι καὶ ἀπὸ τὸ ψωμί,

ὅταν τὸ δώσουμε στὸν πεινασμένο,

γιὰ ἐμᾶς θα είναι ἀργότερα

                                    η καλύτερη οφειλή..."

Η ελεημοσύνη είναι τελικὰ

                                η λύτρωση της ψυχής,

και τούτο διότι ,κατὰ τη φοβερὰ ημέρα

της κρίσεως, τους ελεήμονας ανθρώπους

                                        θα υπερασπιστεί.

Ο απόστολος Παύλος

                            παραινώντας τον μαθητή

και συνεργάτη του, Τίτο, τον καλεί

             η προσωπική του ζωή να αποτελεί

μια μαρτυρία της πίστεως

στον Ιησού Χριστό,

                       ώστε και οι υπόλοιποι πιστοί

 να παρακινούνται να κάνουν πράξη             

              την πίστη τους στην δική τους ζωή.

᾽Επειδή δηλαδή ο πιστός ζεί

το βάπτισμά του και την ἀναγέννηση

που χαρίζει το Άγιον Πνεύμα,

να μην εκτρέπεται σε καταστάσεις

 που τον κάνουν να χάνει αυτήν τη

                κατάστασή του, την χαρισματική.

Οι Πατέρες της Δ΄ Οἰκουμενικής Συνόδου,

              Πλούσιοι και δυνατοί στην καρδιά,

σκόρπισαν το φως του Ευαγγελίου

        και χάρισαν, της λυτρώσεως, τη χαρά .

 Όπου υπήρχε το μίσος έφεραν την αγάπη

 όπου υπήρχε η αδικία,

τη δικαιοσύνη όπου η αμφιβολία, την πίστη

όπου η απελπισία, την ελπίδα

όπου το σκοτάδι, το φως

 όπου η λύπη, τη χαρά.

Την πολύτιμη αυτή κληρονομία

                                        της καρποφορίας

καλούνται να συνεχίσουν με στοργή

                          και οι σημερινοί χριστιανοί.

Εισόδια της Θεοτόκου

 

 image 15

 

Ἀπολυτίκιον


Ἦχος δ’.
Σήμερον τῆς εὐδοκίας Θεοῦ τὸ προοίμιον, καὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας ἡ προκήρυξις ἐν Ναῷ τοῦ Θεοῦ, τρανῶς ἡ Παρθένος δείκνυται, καὶ τὸν Χριστὸν τοῖς πᾶσι προκαταγγέλλεται. Αὐτῇ καὶ ἡμεῖς μεγαλοφώνως βοήσωμεν, Χαῖρε τῆς οἰκονομίας τοῦ Κτίστου ἡ ἐκπλήρωσις.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς.
Ὁ καθαρώτατος ναὸς τοῦ Σωτῆρος, ἡ πολυτίμητος παστὰς καὶ Παρθένος, τὸ Ἱερὸν θησαύρισμα τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, σήμερον εἰσάγεται, ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, τὴν χάριν συνεισάγουσα, τὴν ἐν Πνεύματι θείῳ· ἣν ἀνυμνοῦσιν Ἄγγελοι Θεοῦ· Αὕτη ὑπάρχει σκηνὴ ἐπουράνιος.