Κυριακάτικα Κυρήγματα

Κυριακή Ε΄ Νηστειών

Η θυσία και η διακονία

ως τρόπος ζωής διακλαδώνονται

μέσα από το βάθος της μετανοίας.

 

Αφού μετανοήσουμε να ζωντανέψουμε στις καρδιές μας,

όπως έκανε η Αγία Μαρία η Αιγυπτία, 

την ελπίδα της εν Χριστώ σωτηρίας.

 

Κανεὶς δεν πρέπει

                        να αποθαρρύνεται από την κατάσταση του.

 Δεν πρέπει να σκέπτεται πως γι’ αυτόν δεν υπάρχει

                                                     αυτή η ελπίδα στη ζωή του.

Οι τελώνες και οι πόρνες 

                             είναι πιο κοντά στο Θεό και στη Παναγία

γιατί εκείνοι ξέρουν πως βρίσκονται στην εξορία

       και μπορούν να αισθανθούν την ανάγκη να σωθούν,

ενώ οι «δίκαιοι» πιστεύουν στη δικαιοσύνη τη δικιά τους

και για αυτό δεν υποτάσσονται στο Θεό να δικαιωθούν.

Και όμως κανείς απ’ όσους είναι βέβαιοι

                                 ότι δικαιούνται τη βασιλεία του Θεού

δεν την απολαμβάνει στη Δεύτερη Παρουσία του Χριστού.

Η Εκκλησία μας προετοιμάζει με τη Μετάνοια

                           και με τα υπόλοιπα Μυστήρια του Θεού,

για να δεχτούμε και να εορτάσουμε

και να τιμήσουμε τα Πάθη

                       και τη λαμπροφόρο Ανάσταση του Χριστού.

Έγινε άνθρωπος όχι για να Τον υπηρετούν οι άνθρωποι,

αλλά για να μας υπηρετήσει.

                    Έλαβε μορφή δούλου για να μας διακονήσει.

Έγινε άνθρωπος, για να μας προσφέρει

                                                              την ύψιστη διακονία,

να δώσει τη ζωή του για να σωθούμε όλοι εμείς

οι σκλάβοι της αμαρτίας.

Εκείνος, όστις ανέστη ένεκα ταλαιπωρίας των πτωχών

και του στεναγμού των πενήτων, όστις εδέχθη τα μύρα

και τα δάκρυα της αμαρτωλής

 και του ληστή το Μνήσθητί μου, θα δεχθεί

                                     και την μετάνοια αυτής της πτωχής,

(της οσία Μαρίας της Αιγυπτίας)

                              και θα της δώσει χώρο και τόπο χλοερό,

και άνεση και αναψυχή στον Ουρανό.

Η θυσία και η διακονία

ως τρόπος ζωής διακλαδώνονται

                                         μέσα από το βάθος της μετανοίας.

Τέτοια μορφή ήταν και η οσία Μαρία η Αιγυπτία

γιατί αυτή  έζησε το χάος της αμαρτίας,

                  αποκάλυψε το νόημα της αληθινής μετάνοιας,

έγινε ένας νέος τύπος για όσους παγιδεύονται

στον πειρασμό της αυτοδικαίωσης και της αυτάρκειας.

Γιατί δίνει όλο το είναι της γυμνό

για να το ενδύσει αρχοντικά και χαριτωμένα ο Χριστός.

Αποκαλύπτει με τη ζωή και το παράδειγμά της

ότι η μετάνοια είναι η συγκλονιστική συνάντηση

του προσώπου με τον Θεό στη Δεύτερη Του Παρουσία.

Το παράδειγμα της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας

                   δείχνει ότι όσο κι αν έχουμε ξεπέσει στη ζωή,

 η αγάπη του Χριστού μάς κυνηγά και μάς προσκαλεί

για να μάς ανεβάσει ψηλά στου Παράδεισου την Αυλή.

 

Ιερέας Π. Γκέζος

Κυριακή Δ’ Νηστειών

Ας οδηγούμε λοιπόν τα παιδιά μας στον

Σωτήρα Χριστό,

ας προσπαθούμε να τους υποδεικνύουμε το σωστό

με αγάπη και διάκριση και κυρίως

                                      με το παράδειγμά μας το καλό.

 

Περιγραφή: http://www.imaik.gr/wp-content/uploads/IoannisKlimakas05.jpg

 

Η δυνατότητα που υπάρχει

                          για να ενωθεί ο άνθρωπος με το Θεό

δεν εξαντλήθηκε και δεν θα εξαντληθεί ποτέ

            από κανέναν ούτε στη γη ούτε στον ουρανό.

Στα μάτια του Θεού μικρότερα

αποτελέσματα, όπως ο οβολός της χήρας, έχουν

       μεγαλύτερη αξία από άλλα εντυπωσιακότερα.

 Ο λόγος της Αγίας Γραφής και η διδασκαλία

των πατέρων της Εκκλησίας,

θεωρεί την προσευχή φυσική εκδήλωση της ψυχής.

Όποιος δεν νοιώθει την ανάγκη

                            αλλά και τη δύναμη της προσευχής,

επιβεβαιώνει τον λόγο

              της Αποκάλυψης «όνομα ἔχει ὅτι ζει» (Ἀπ. 3,1).

Είναι καρδιά χωρίς παλμούς, ψυχή χωρίς πνοή.

 Η προσευχή, που ζητάει ενίσχυση

                                       της πίστεως σε ώρες σκληρές,

είναι από τις πιο υπέροχες αιτήσεις, τις καθημερινές.

Ο Κύριος, ο σπλαχνικός Πατέρας

                                        περιμένει αυτή την προσευχή.

Και όσοι αμφιβάλλουμε για την αλήθεια αυτή,

                         δεν έχουμε παρά στη δύσκολη στιγμή,

που θα νοιώσουμε κάποια αμφιβολία,

να πούμε : « Κύριε, βοήθει μοι τη απιστία !» (Μαρκ. θ, 23)

Ας οδηγούμε λοιπόν τα παιδιά μας στον

Σωτήρα Χριστό,

 ας προσπαθούμε να τους υποδεικνύουμε το σωστό

με αγάπη και διάκριση και κυρίως

                                       με το παράδειγμά μας το καλό.

Γονείς και παιδαγωγοί ας προσπαθούμε

                     να τα θωρακίζουμε από τη μικρή ηλικία,

να τα μάθουμε να πηγαίνουν στην εκκλησία.

   Παράλληλα, ας αναπέμπουμε εμείς αντί γι’ αυτά

θερμή προσευχή, για να γλυτώσουν από τα νύχια

     του διαβόλου και να επιστρέψουν στον Λυτρωτή.

Ο πατέρας του δαιμονισμένου νέου είχε πίστη ελλιπή

ωστόσο δεν είχε και που αλλού

                                             την ελπίδα του να στηρίξει.

Στρέφεται λοιπόν στον Κύριο και με  λόγια

                                   που φανερώνουν την απελπισία

και την ολιγοπιστία του, του ζητάει να

                           σώσει το παιδί του από τη δυστυχία.

Ο Θεάνθρωπος έχει τη δύναμη να βοηθήσει

                και τον βασανισμένο νέο να αναγεννήσει.

 Αυτό που στέκεται εμπόδιο

                                   είναι του πατέρα η ολιγοπιστία.

Γι’ αυτό, πριν θεραπεύσει το παιδί,

ο θείος Διδάσκαλος βοηθάει

                                       τον πατέρα να συναισθανθεί

την δική του αδυναμία

και να ομολογήσει μετά δακρύων:

                      «Πιστεύω, Κύριε βοήθει μοι τῇ ἀπιστίᾳ».

Η Τεσσαρακοστή είναι η κατ' εξοχήν

περίοδος που καλούμαστε

                          για εντονότερη πνευματική εργασία,

για πιο πολλή προσευχή

 

                                           και για ουσιαστική νηστεία.

 Η νηστεία δεν είναι αυτοσκοπός,

δεν πρέπει να γίνεται μηχανικά

                                              ούτε επίσης αναγκαστικά.

Πρέπει να αγαπήσουμε την άσκηση, να νηστέψουμε

συνειδητοποιημένοι, με ζωντάνια και χαρά,

                                  όχι μίζερα και καταναγκαστικά.

Πολλοί νηστεύουν γιατί έτσι πρέπει

και άλλοι από φόβο.

                        Ουσιαστικό είναι να κάνω τη νηστεία

από αγάπη και με πλήρη ελευθερία.

Εκείνα που η Εκκλησία μας και οι Θείοι Πατέρες

όρισαν αιώνες πριν, έρχονται τώρα

να επιβεβαιώσουν και

                            να επικυρώσουν οι διάφοροι ειδικοί

που ασχολούνται με θέματα υγείας και διατροφής.

Είναι σημαντικό να νηστεύουμε ουσιαστικά

 και αληθινά. Έτσι θα ανακαλύπτουμε

στην καθημερινότητά μας

                                οφέλη πνευματικά και σωματικά.

 

Ιερέας Π. Γκέζος

 

 

 

Χριστός Ανέστη!

Αληθώς ανέστη!

 

Τεσσαρακοστή

                                                                                                           

Η έκφραση «Χριστός ανέστη!» (Ο Χριστός αναστήθηκε!) αποτελεί τον περισσότερο διαδεδομένο χαιρετισμό μεταξύ των Ορθόδοξων Χριστιανών που λέγεται από το Πάσχα, δηλαδή την εορτή της Ανάστασης του Χριστού, και για σαράντα ημέρες, δηλαδή μέχρι την απόδοση του Πάσχα, την Τετάρτη της παραμονής του εορτασμού της εορτής της Αναλήψεως. Η έκφραση αυτή που προέρχεται από ευαγγελική ρήση, αποτελεί και την αρχή του γνωστότερου αναστάσιμου τροπαρίου που λέγεται κατά την ίδια περίοδο:
Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασιν, ζωήν χαρισάμενος