Κυριακάτικα Κυρήγματα

 

Με την έλευση στον κόσμο του Ιησού Χριστού

έχουμε έναν καινούργιο λαό, το λαό του Θεού.

Εφεσίους 2, 14-22

Ο Ιησούς Χριστός δεν είναι απλώς

                   Ο, μεταξύ Θεού και ανθρώπων, ειρηνοποιός

αλλά ειρήνευσε και τους ανθρώπους

                                   μεταξύ τους και με τον εαυτό τους.

Με την έλευση στον κόσμο του Ιησού Χριστού

                έχουμε έναν καινούργιο λαό, το λαό του Θεού.

Ο Ιησούς Χριστός έκανε «τα αμφότερα εν»,

αφού πρώτα κατέλυσε «το μεσότοιχον του φραγμού»,

την αμαρτία δηλαδή που προκάλεσε την έχθρα

μεταξύ ανθρώπων και Θεού.

     Η χρήση του όρου «σάρκα» δηλώνει τον τρόπο ζωής

τόσο των Εθνικών όσο και των Ιουδαίων.

                          Η σαρκική, αμαρτωλή ζωή των Εθνικών

τους κρατούσε μακριά από τις εντολές του Θεού.

Με τον όρο «σάρκα» ο Απόστολος Παύλος

            αντιπαραβάλλει την αμαρτωλότητα του κόσμου

με την αγιότητα της «σάρκας»,

δηλαδή της ανθρώπινης φύσης του Ιησού Χριστού.

Η συμφιλίωση

                 και η ειρήνευση που χαρίζει ο Ιησούς Χριστός

επιτρέπει στον άνθρωπο να πλησιάσει και πάλιν,

                                   όπως και πριν την πτώση, στον Θεό

Ο Απόστολος Παύλος,

        όπως και άλλοι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης

παρομοιάζουν την Εκκλησία

με την εικόνα της οικοδομής. Οι Εθνικοί που προσήλθαν

στην καινούργια πίστη του Ιησού Χριστού,

                          χτίστηκαν όπως οι πέτρες στην οικοδομή,

σαν ζωντανές πέτρες, στην οικοδομή της Εκκλησίας

την πνευματική.

                         Ακρογωνιαίος λίθος αυτής της οικοδομής

είναι ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός,

      ο οποίος συγκρατεί, στηρίζει, συνενώνει και οδηγεί

στην πληρότητά το οικοδόμημα της Εκκλησίας.

                              Μέσα σε αυτό το οικοδόμημα υπάρχει

μια ενότητα θαυμαστή και ειρήνη των μελών

                    με τον Θεό Πατέρα, αλλά και μεταξύ τους.

Η διακήρυξη του Αποστόλου Παύλου

                                       «Χριστός εστιν η ειρήνη ημών»,

δηλώνει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι η πηγή

                                               της ειρήνης όλου του κόσμου.

Έφερε την ειρήνη σε όλα τα επίπεδα

                                                  με τη θυσία του τη σταυρική.

Έφερε την ειρήνη και καταλλαγή

                                     των ανθρώπων με τον Θεό Πατέρα

και ταυτόχρονα

                     τη συμφιλίωση των ανθρώπων μεταξύ τους,

συγκροτώντας ένα σώμα, το σώμα της Εκκλησίας,

                                      του οποίου Εκείνος είναι η κεφαλή.

Ο Θεός κινείται από αγάπη προς τον άνθρωπο

                            και αποστέλλει στον κόσμο τον Υιό του,

ο οποίος θυσιάζεται για να συμφιλιώσει

                                                τον άνθρωπο με τον Θεό του.

Η καταλλαγή του Θεού με τον άνθρωπο

                         για να είναι πλήρης πρέπει να εκτείνεται

και στις διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων,

                 ακόμα και στις σχέσεις των λαών μεταξύ τους,

αλλά και στη σχέση του ανθρώπου με το περιβάλλον.

                                     Δεν μπορεί να υπάρξει καταλλαγή

του ανθρώπου με τον Θεό και ταυτόχρονα να διατηρεί

την έχθρα με τους συνανθρώπους του

                                                 ή και με το περιβάλλον του.

Σε αυτή τη διάσταση η καταλλαγή είναι το πλέον

          ελπιδοφόρο μήνυμα για την ειρήνευση των λαών

και των εθνών,

   αλλά και για τη σωτηρία του φυσικού περιβάλλοντος.

Ζητούμε από τον Θεό

«τόν υπόλοιπον χρόνον της ζωής ημών

         εν ειρήνη και μετανοία εκτελέσαι», Πάτερ ημών.

 

Ιερέας Π. Γκέζος

Αποστ. Β’ Κορ. Θ’ 6 –11

ΔΩΡΟΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΟΝ

«Ἱλαρὸν δότην ἀγαπᾶ ὁ Θεός»

ΘέλλονταςοαπόστολΠαύλος,γιατηνμεγάληαρετή

                        της ελεημοσύνης, να μιλήσει παραστατικά,

παίρνει αφορμή από την εικόνα των γεωργών ,

που πηγαίνουν το φθινόπωρο να σπείρουν

                                           τα χωράφια τους και λέει δυνατά:

Εκείνος ο γεωργός που σπέρνει με τσιγγουνιά

                τους σπόρους του, με τσιγγουνιά καὶ θα θερίσει.

Έτσι και ο άνθρωπος

που με τσιγγουνιά δίνει ελεημοσύνη στους πτωχούς,

         με τσιγγουνιά την ευλογία του Θεού θα αποκτήσει,

ενώ εκείνος που δίνει με αφθονία ελεημοσύνη,

                  με αφθονία και ο Θεός τις δωρεές θα του δίνει.

 Ας δούμε λοιπόν κι εμείς ότι ο ελεήμων

                             όχι μόνον δεν στερείται υλικών αγαθών,

αλλά καὶ κερδίζει πλούσια

                               και τα υλικά και τα πνευματικά αγαθά.

Να κάνουμε ελεημοσύνη  όχι με τσιγγουνιά

            ή με εσωτερική λύπη, επειδή είμαστε φιλάργυροι

και πλεονέκτες και φοβούμαστε

                     μη χάσουμε κάποια από τα δικά μας αγαθά.

Ιδιαιτέρως όμως σήμερα, στην εποχή

                         του συμφέροντος, το κακό έχει παραγίνει.

Γι’ αυτό ακούμε συχνά κάποιους να λένε:

                             «Δεν έχω χρήματα για ελεημοσύνη…, ».

Δεν είναι δυνατόν

            ο Θεός  που είναι πανάγαθος και παντοδύναμος,

να αφήσει αυτόν που προσφέρει υλικά αγαθά

                                                 να πεινάσει και να στερηθεί.

Όπως λοιπόν ο γεωργός

σπείρει τα περισσέματα των σπόρων του

                           και εξασφαλίζει έτσι την νέα συγκομιδή,

έτσι κι εμείς τα περισσέματα των υλικών αγαθών μας

καλούμεθα να σκορπούμε με την ελεημοσύνη

                κι έτσι θα εξασφαλίζουμε πλούσια συγκομιδή.

 Άρα λοιπόν, όταν ελεούμε,

                     όχι μόνον δεν κινδυνεύουμε νὰ πτωχύνουμε,

αλλά αντίθετα πιο πλούσιοι να γίνουμε.

Όμως ὁ Θεός στους ελεήμονες

εκτός ἀπὸ τὴν αφθονία των υλικών αγαθών

              που τους χαρίζει ως ευλογία στην δική τους ζωή,

τους παρέχει και ασυγκρίτως ανώτερα

και για την αιώνιο ζωή.

 Διότι, όπως λέει ο ιερός Χρυσόστομος,

                               «τίποτε δεν μπορεί να σβήσει τόσο πολύ

την φωτιά των αμαρτημάτων μας

                                                  όσο η ελεημοσύνη η κρυπτή ».

«Τα χρήματα της ελεημοσύνης διαλύουν

τιςαμαρτίεςμας,

εξημερώνουντηνφλόγατηςκολάσεως,

                                                         εξευμενίζουντονδικαστή».

Ενώόσοιείναιδύσκολοιστοναδίνουν,

κάποιαώρα,

          ότανπεθάνουν, θααναχωρήσουνγιατηνάλληΖώη

μετηνψυχήπάμφτωχη,

αφήνονταςο,τικρατούσανσφιχτάσταχέριατους.

                                                                                  σ’αυτήντηγη

Είναιτρισευτυχισμένοιοιελεήμονες,

                                 διότιθαελεηθούνκαισ’αυτήντηνΖώη

αλλά πολύ περισσότερο

                                  στην ένδοξη αιωνιότητα την παντοτινή.

Τομεγαλύτεροόμωςαγαθό

                              πουκερδίζουνοιελεήμονες

                                   είναιτοότιγίνονταιόμοιοιμετονΘεό,

 όπως διαβεβαίωσε ο ίδιος ο Χριστός:

Μόνον η φιλανθρωπία λοιπόν συνάπτει τόσο πολύ

τον άνθρωπο με τον Θεό,

               και  τον τοποθετεί μέσα στον, των αγίων, το χορό.

Αδελφοί, η ελεημοσύνη

                     είναιένααπόταπλέονευώδηθυμιάματα

      που καθιστά την προσευχή μας ευπρόσδεκτη στον Θεό.

 Ας την προσφέρουμε στον Κύριό μας

                                                     μεταπείνωσηκαιαπλοχεριά,

 καιθαδούμετηνΖώημαςναπλουτίζει

                              με καρπούς υλικούς και πνευματική χαρά 

Εισόδια της Θεοτόκου

 

 image 15

 

Ἀπολυτίκιον


Ἦχος δ’.
Σήμερον τῆς εὐδοκίας Θεοῦ τὸ προοίμιον, καὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας ἡ προκήρυξις ἐν Ναῷ τοῦ Θεοῦ, τρανῶς ἡ Παρθένος δείκνυται, καὶ τὸν Χριστὸν τοῖς πᾶσι προκαταγγέλλεται. Αὐτῇ καὶ ἡμεῖς μεγαλοφώνως βοήσωμεν, Χαῖρε τῆς οἰκονομίας τοῦ Κτίστου ἡ ἐκπλήρωσις.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς.
Ὁ καθαρώτατος ναὸς τοῦ Σωτῆρος, ἡ πολυτίμητος παστὰς καὶ Παρθένος, τὸ Ἱερὸν θησαύρισμα τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, σήμερον εἰσάγεται, ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, τὴν χάριν συνεισάγουσα, τὴν ἐν Πνεύματι θείῳ· ἣν ἀνυμνοῦσιν Ἄγγελοι Θεοῦ· Αὕτη ὑπάρχει σκηνὴ ἐπουράνιος.