Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Κανένας δεν ζημιώθηκε από τη νηστεία!

 

profitilia korbi vari

Η νηστεία ενισχύει την προσευχή. Γίνεται φτερό στην πορεία της προς τον ουρανό.

Είναι μητέρα της υγείας, παιδαγωγός της νιότης, στολίδι των γηρατειών.

Είναι συνοδοιπόρος των ταξιδιωτών και ασφάλεια των συγκατοίκων.

Ο άνδρας δεν αμφιβάλλει καθόλου για τη συζυγική πίστη της γυναίκας του, όταν τη βλέπει να συζεί με τη νηστεία.

Η γυναίκα δεν λιώνει από ζήλεια, όταν βλέπει τον άνδρα της να νηστεύει.

Ποιος ζημιώθηκε ποτέ από τη νηστεία;

Υπολόγισε την οικονομική κατάσταση του σπιτιού σου σε μια μέρα νηστείας. Υπολόγισέ την και σε μια συνηθισμένη μέρα. Θα διαπιστώσεις έτσι εύκολα, πόσο μεγάλο κέρδος έχεις με τη νηστεία.

Σκέψου πως ακόμα και οι εφοριακοί αφήνουν τους φορολογουμένους να ζήσουν λίγο καιρό ήσυχοι και ανενόχλητοι. Ας επιτρέψει λοιπόν και η σάρκα μια μικρή ανάπαυλα στο στόμα. Ας κάνει μια μικρή ανακωχή αυτή, που, όταν χορτάσει, φιλοσοφεί γύρω από την εγκράτεια, ενώ, όταν πεινάσει, ξεχνάει όσα δέχτηκε πριν.

Όποιος νηστεύει, δεν έχει ανάγκη από δάνεια ούτε χρειάζεται να πληρώνει τόκους.

Η νηστεία γίνεται αφορμή να ευφραίνεται ο άνθρωπος. Γιατί όπως η δίψα κάνει γλυκό το πιοτό και η πείνα ευχάριστο το τραπέζι, έτσι και η νηστεία κάνει απολαυστικά τα φαγητά. ·

Αν θέλεις λοιπόν να 'ναι ευχάριστο το τραπέζι σου, δέξου την αλλαγή της νηστείας. Αν όμως είσαι πάντα κυκλωμένος από πλούσια φαγητά, αδικείς τον εαυτό σου, γιατί εξαφανίζεις την απόλαυση με την άμετρη φιληδονία.

Τίποτα δεν υπάρχει, που να μην περιφρονηθεί με τη συνεχή απόλαυσή του. Ενώ, αντίθετα, συχνά επιθυμούμε εκείνα τα φαγητά, που σπάνια γευόμαστε. Γι’ αυτό και ο Δημιουργός μας επινόησε την ποικιλία στη ζωή μας, ώστε να νιώθουμε την απόλαυση όλων των αγαθών Του.

Παρατήρησε τί συμβαίνει στη φύση: Ο ήλιος δεν είναι λαμπρότερος μετά τη νύχτα; Ο ύπνος δεν είναι γλυκύτερος μετά την αγρυπνία; Η υγεία δεν είναι περισσότερο επιθυμητή μετά τη δοκιμασία της αρρώστιας; Έτσι και το τραπέζι γίνεται περισσότερο ευχάριστο μετά τη νηστεία. Αυτό μάλιστα ισχύει για όλους. Και για τους πλουσίους, που έχουν άφθονα φαγητά, και για τους φτωχούς, που διαθέτουν λιγότερη τροφή.


Έρχονται Χριστούγεννα! Θα ζήσουμε Χριστούγεννα; Τί είναι τα Χριστούγεννα;

  • Σάββατο, 19 Δεκέμβριος 2015 13:17
  • Από  desk agioritikovima

profitilia korbi vari

του αρχιμ. Ιακώβου Κανάκη

Μιά λέξη απλή μοιάζει αλλά μιά τεράστια αλήθεια είναι. Ο Θεός έγινε άνθρωπος και ο άνθρωπος μπορεί νά γίνει Θεός αυτό είναι το μοναδικό νόημα της εορτής πού περιμένουμε.Αλλά πώς ζούνε οι άνθρωποι τό γεγονός αυτό; Ο καθένας ξέρει γιά τόν εαυτό του. Σάν μιά αργία από τήν δουλειά του, σάν ευκαιρία να συναντήσει συγγενείς καί φίλους; Άραγε αυτό νά είναι τά Χριστούγεννα ή αυτά είναι Χριστούγεννα χωρίς Χριστό;

Θά παραθέσουμε μερικά αποφθέγματα πνευματικών αναβάσεων γιά τήν μεγάλη αυτή Δεσποτική εορτή προκειμένου νά δούμε πως οι ανεβασμένοι πνευματικά άνθρωποι, οι άγιοι, ζούν καί μιλούν γι᾽αυτήν.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει: «Πόσο θα ήταν μέγα καί θαυμαστό άν κατέβαινε ο ήλιος από τους ουρανούς και τόν έβλεπες να τρέχει πάνω στή γή! Αυτό, θά προξενούσε κατάπληξη σ᾽όλους: συλλογίσου τώρα πόσο είναι εκπληκτικώτερο νά βλέπεις τόν Ήλιο της Δικαιοσύνης να εκτοξεύει τίς ακτίνες του μεσ᾽από τη δική μας σάρκα καταυγάζοντας τίς ψυχές μας».

Ο Άγιος Θεόδοτος Έπίσκοπος Αγκύρας συμπληρώνει: «Είναι λαμπρό καί παράδοξο της παρούσης εορτής τό γεγονός× λαμπρό γιατί προξένησε τη σωτηρία των ανθρώπων× αλλά καί παράδοξο, γιατί νίκησε τή λογική της φύσεως. Η φύση ξέρει πως εκείνη που γέννησε, δέν είναι πιά παρθένος× η χάρις όμως, και μητέρα τήν κατέστησε, και τήν παρθενία της δέν έβλαψε. Είδες πόσο παράδοξο είναι το μυστήριο, που παρακάμπτει τή λογική της φύσεως; Είδες τό υπερφυσικό γεγονός, που συντελέστηκε με μόνη τη δύναμη του Θεού; Είδες τόν Λόγο του Θεού να γεννιέται με τρόπο υπέρλογο;»
Σπουδαία είναι και όσα αναφέρει ο Βασίλειος Σελευκείας για την Παναγία σέ σχέση με τό γεννηθέντα Χριστό:
« Ποιό νά βρώ, παιδί μου, όνομα, που να ταιριάζει σε σένα;
Ανθρώπου; μα είχες σύλληψη θεϊκή.
Θεού; μά έλαβες σάρκα ανθρώπινη.
Τί να κάνω λοιπόν μέ σένα; Να σε γαλακτοτροφήσω; ή να σε θεολογήσω;
Σάν μάνα να σε υπηρετήσω, ή σάν δούλη να σε προσκυνήσω;
Σάν παιδί μου να σ᾽αγκαλιάσω, ή σάν Θεό μου να σου προσευχηθώ;
Να σού δώσω γάλα, ή να σου προσφέρω θυμίαμα;
Τί άρρητο και μέγιστο πού είναι τούτο το θαύμα!...»

Ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης γίνεται επίκαιρος για τόν κομιστή της ειρήνης γεννηθέντα Χριστό: «Γι᾽αυτό οι άγγελοι ευαγγελίζονται το μυστήριο και ο αστέρας μηνύει ότι έχει γεννηθεί στή γή ο επουράνιος× γι᾽αυτό οι ποιμένες τρέχουν να δούν τόν ευαγγελισθέντα Σωτήρα και οι Μάγοι τού προσφέρουν βασιλικά δώρα× γι᾽αυτό καί ψάλλεται καινούργιο άσμα για καινούργια καί θαυμαστά γεγονότα, επειδή ο Θεός που δοξάζεται στα επουράνια φανερώθηκε στη γή φέρνοντας την ειρήνη. Συμμαρτυρεί καί ο Απόστολος λέγοντας: Αυτός εστίν η ειρήνη μας…Αυτός είναι πραγματικά για εμάς ειρήνη».

Τέλος άς ακούσουμε τα προτρεπτικά λόγια του Ηλία Μηνιάτη:
«Οι μάγοι όταν προσκύνησαν το Χριστό, δέν επέστρεψαν από τον ίδιο δρόμο που ήρθαν, αλλά πήραν άλλον και γύρισαν στόν τόπο τους. Αυτό είναι το πιό αναγκαίο, πού πρέπει κί εμείς να το κάνουμε: Όταν κατ᾽αυτές τίς άγιες ημέρες εξομολογηθούμε και μεταλάβουμε, δέν πρέπει να γυρίσουμε πάλι από τον ίδιο δρόμο που ήρθαμε
× όχι! αλλά δι᾽άλλης οδού× ν᾽αλλάξουμε δρόμο και τρόπο, ν᾽αλλάξουμε τά ήθη μας, ν᾽αλλάξουμε ζωή× μην επιστρέψουμε στα προηγούμενα πάθη μας καί τις προηγούμενες αμαρτίες μας× δι᾽άλλης οδού× άς ακολουθήσουμε πιά τον άλλο δρόμο, τον δρόμο της χριστιανικής αρετής! Με δύο λόγια, πρέπει να εγκαταλείψουμε την οδό της απώλειας, που με τις κακές μας συνήθειες οδηγούσε ολοταχώς προς την κόλαση× ας βαδίσουμε άλλη× την οδό της τέλειας διορθώσεως μας που θα μας οδηγήσει ασφαλώς στην αιώνια ζωή!»

Είναι μητέρα της υγείας, παιδαγωγός της νιότης, στολίδι των γηρατειών.

Είναι συνοδοιπόρος των ταξιδιωτών και ασφάλεια των συγκατοίκων.

Ο άνδρας δεν αμφιβάλλει καθόλου για τη συζυγική πίστη της γυναίκας του, όταν τη βλέπει να συζεί με τη νηστεία.

Η γυναίκα δεν λιώνει από ζήλεια, όταν βλέπει τον άνδρα της να νηστεύει.

Ποιος ζημιώθηκε ποτέ από τη νηστεία;

Υπολόγισε την οικονομική κατάσταση του σπιτιού σου σε μια μέρα νηστείας. Υπολόγισέ την και σε μια συνηθισμένη μέρα. Θα διαπιστώσεις έτσι εύκολα, πόσο μεγάλο κέρδος έχεις με τη νηστεία.

Σκέψου πως ακόμα και οι εφοριακοί αφήνουν τους φορολογουμένους να ζήσουν λίγο καιρό ήσυχοι και ανενόχλητοι. Ας επιτρέψει λοιπόν και η σάρκα μια μικρή ανάπαυλα στο στόμα. Ας κάνει μια μικρή ανακωχή αυτή, που, όταν χορτάσει, φιλοσοφεί γύρω από την εγκράτεια, ενώ, όταν πεινάσει, ξεχνάει όσα δέχτηκε πριν.

Όποιος νηστεύει, δεν έχει ανάγκη από δάνεια ούτε χρειάζεται να πληρώνει τόκους.

Η νηστεία γίνεται αφορμή να ευφραίνεται ο άνθρωπος. Γιατί όπως η δίψα κάνει γλυκό το πιοτό και η πείνα ευχάριστο το τραπέζι, έτσι και η νηστεία κάνει απολαυστικά τα φαγητά. ·

Αν θέλεις λοιπόν να 'ναι ευχάριστο το τραπέζι σου, δέξου την αλλαγή της νηστείας. Αν όμως είσαι πάντα κυκλωμένος από πλούσια φαγητά, αδικείς τον εαυτό σου, γιατί εξαφανίζεις την απόλαυση με την άμετρη φιληδονία.

Τίποτα δεν υπάρχει, που να μην περιφρονηθεί με τη συνεχή απόλαυσή του. Ενώ, αντίθετα, συχνά επιθυμούμε εκείνα τα φαγητά, που σπάνια γευόμαστε. Γι’ αυτό και ο Δημιουργός μας επινόησε την ποικιλία στη ζωή μας, ώστε να νιώθουμε την απόλαυση όλων των αγαθών Του.

Παρατήρησε τί συμβαίνει στη φύση: Ο ήλιος δεν είναι λαμπρότερος μετά τη νύχτα; Ο ύπνος δεν είναι γλυκύτερος μετά την αγρυπνία; Η υγεία δεν είναι περισσότερο επιθυμητή μετά τη δοκιμασία της αρρώστιας; Έτσι και το τραπέζι γίνεται περισσότερο ευχάριστο μετά τη νηστεία. Αυτό μάλιστα ισχύει για όλους. Και για τους πλουσίους, που έχουν άφθονα φαγητά, και για τους φτωχούς, που διαθέτουν λιγότερη τροφή.


Πώς να μοιράσω το ψωμί; (αληθινή ιστορία)

Από  orthognosia.blogspot.gr

Τούτες τις μέρες που την πατρίδα μας τη δέρνει η φτώχεια και η πείνα, η Χρυσούλα, μεγάλη ώριμη γυναίκα με δική της τώρα οικογένεια, φέρνει στο νου της τη συγχωρεμένη τη γιαγιά της. Χρυσούλα την έλεγαν κι εκείνη, με παππού ιερέα ευλαβικό τον ονομαστό παπα-Γιώργη τον Διακουμάτο στην περιοχή της Οιτύλου στη Λακωνία.

Απ’ το στόμα του παπα-Γιώργη έβγαινε πάντα χρυσάφι ο θείος λόγος του Ευαγγελίου. Αυτόν έσπερνε παντού και γλύκαινε τους πονεμένους. Στη μικρή του τη Χρυσούλα έκανε μαθήματα μέσα από την Αγία Γραφή, το Οκτωήχι και το Ψαλτήρι. Τι στιγμές ήταν εκείνες! Σμίλευε ο ακούραστος λευΐτης με τη σμίλη του Πνεύματος την άκακη και αθώα ψυχή της εγγονούλας του, την μάθαινε να αγαπά τον Θεό, να συγχωρεί τους ανθρώπους, να σκορπίζει καλοσύνες σε εχθρούς και φίλους. Ποτέ δεν ξεχνούσε -η μακαρίτισσα τώρα- γιαγιά τη μεγάλη μορφή του ιερέα παππού της που για το χωριό δεν ήταν μόνο παπάς αλλά και δάσκαλος και συμφιλιωτής και παρηγορητής, άγγελος ήταν για όλο το χωριό τους ο παπα-Γιώργης.

Μεγάλωσε κάποτε η μικρή Χρυσούλα. Έκανε τη δική της οικογένεια, και έμενε στο Ελαιοχώρι. Τέσσερα κορίτσια και ένα αγόρι της είχε χαρίσει ο Πανάγαθος. Μικρά ήταν όλα τότε. Πού να τ’ αφήσει; Τα χωράφια τους είχαν απαιτήσεις. Ήθελαν χέρια δυνατά και σκληρά να τα δουλεύουν. Και κείνα άμειβαν. Και δίναν πλούσιο τον καρπό τους για να τρέφουν τη φτωχή οικογένειά τους.
Η Χρυσούλα ήταν πρώτη στο νοικοκυριό. Δεν υστερούσε όμως και στα αγροτικά. Ποτέ δεν ήθελε ν’ αφήνει τον άνδρα της μόνο του. Έτρεχε και αυτή από κοντά του. Πρωί-πρωί, πριν ακόμη καλά-καλά φέξει ο ήλιος, ξεκινούσε με τη δροσιά. Από κοντά και τα παιδιά τους, μικρούλια τότε. Τ’ άφηνε ξένοιαστα να παίζουν με τα χώματα ή να κυνηγάνε πεταλούδες ή άλλοτε να παίζουν κρυφτό στα χαλάσματα του φράχτη του κτήματος.Και κατά το μεσημεράκι όταν έφθανε η ώρα του φαγητού, μάζευε γύρω τα μικρά της. Έκαναν όλοι μαζί το σταυρό τους κι έλεγαν το «Πάτερ ημών». Σε κάποιο γεύμα έβγαλε από το ταγάρι της το καλοζυμωμένο καρβέλι και κοίταξε τα παιδιά της στα μάτια. Πάντα είχε ένα μικρό λόγο σοφό να τους πει την ώρα εκείνη. Αυτή τη φορά όμως τους είπε κάτι άλλο:


«Αυτό το καρβέλι είναι δικό σας! Πώς θέλετε, παιδιά μου, να σας το μοιράσω το ψωμί, σαν Θεός ή σαν άνθρωπος;».
Και κείνα μ’ ένα στόμα είπαν: «Μαμά, σαν Θεός!». Γιατί ήξεραν, το ‘χαν μάθει καλά το μάθημα, ότι ο Θεός είναι Πατέρας καλοκάγαθος που όλα τα μοιράζει δίκαια. Και ήθελαν να απολαύσουν τη δίκαιη μοιρασιά του Θεού.Πήρε λοιπόν το καρβέλι η μάννα, το σταύρωσε, το ασπάστηκε με ευλάβεια (έτσι έκανε πάντα) και άρχισε μετά να κόβει με το χέρι της και να δίνει στο καθένα το μερίδιό του. Τα μικρά πεινασμένα άρπαξαν με λαχτάρα το ψωμάκι και έβαλαν την πρώτη μπουκιά κιόλας στο στόμα. Όμως η μάννα φρόντισε ν’ αφήσει εκείνη την ημέρα περίσσευμα το μισό καρβέλι.
Τα μικρά τρώγοντας λοξοκοιτούσαν το ένα το άλλο αν κρατούσαν όλα την ίδια μερίδα. Είδαν μετά τη μητέρα τους που καλοδίπλωσε πίσω τους το υπόλοιπο μισό καρβέλι και το ‘βαλε βιαστικά πάλι μέσα στο ταγάρι. Και εκείνα απορημένα ρώτησαν: «Μαμά, γιατί μας στέρησες τη δίκαιη μοιρασιά; Εμείς σου είπαμε να μας μοιράσεις το ψωμί σαν Θεός, όχι σαν άνθρωπος».

Κι εκείνη με σοβαρότητα απάντησε: «Καλά μου παιδιά, σαν Θεός σας το μοίρασα. Ο Θεός φροντίζει για όλα τα παιδιά του κόσμου, και για κείνα που δεν έχουν να φάνε. Το υπόλοιπο καρβέλι ο Θεός θέλει να το πάμε στα φτωχά παιδάκια».
Έκπληκτα άκουσαν τα μικρά το μεγάλο μάθημα για την αγάπη. Και έτρεξαν αμέσως με χαρά να βοηθήσουν στις φτωχογειτονιές του χωριού όσα παιδάκια δεν είχαν να φάνε. Κι αυτό δεν το ‘καναν μόνο μία φορά…
Πέρασαν από τότε πολλά χρόνια. Δεν ζουν κείνες οι αγιασμένες μορφές που έζησαν στη φτώχεια αλλά ήταν τόσο πλούσιες.

Έφυγαν! Έφυγαν και μας άφησαν κληρονομιά βαριά, ατίμητη σε αξία, παράδειγμα ψυχής αρχοντικής, που ξέρει να αγαπά και να σκορπίζει όπως ο Θεός δώρα και καλοσύνες με δικαιοσύνη σε όλο τον κόσμο.

Τούτες τις μέρες πού την πατρίδα μας τη δέρνει η φτώχεια και η πείνα, η Χρυσούλα, η ώριμη γυναίκα, τα θυμήθηκε όλα. Και τα λέει στις φίλες της όλα όσα ζούσαν και έκαναν τότε οι παλιοί, οι φτωχοί οι δικοί μας πρόγονοι και… η δική της γιαγιά.
Σήμερα τα θυμήθηκε όλα ξανά καθώς είδε κάτω από την πόρτα του σπιτιού της προσκλητήριο αγάπης, τυπωμένο χαρτί από τον εφημέριο της ενορίας της, που έλεγε:
«Σήμερα κανένας να μη μείνει πεινασμένος στην ενορία μας. Βοήθησε και συ όσο μπορείς».
Βούρκωσε!… Είναι και αυτή πνιγμένη στα χρέη, όμως το ψωμί στο φτωχό θα το δίνει και αυτή. Ζυμωμένο από τα δικά της τα χέρια. Κάθε μέρα θα το πηγαίνει στον καλό τους ιερέα πού γνωρίζει καλά τα ανήμπορα σπίτια!…

 
 
 
Την Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2018 προς Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2018, στον  Ιερό Ναό Προφήτου Ηλιού Κόρμπι Βάρης, θα τελεσθεί Μικρά Ιερά Αγρυπνία, προς τιμή και μνήμη του Αγίου Αποστόλου Ιακώβου του Αδελφοθέου, πρώτου Επισκόπου Ιεροσολύμων.
  Η Ιερά Αγρυπνία θα αρχίσει στις 7:30 μ.μ. και αναμένεται να τελειώσει περίπου στις 12:30 π.μ.
 
                   Εκ του Ιερού Ναού