Τετάρτη, 18 Ιούλιος 2012 12:40 iator.gr

E-mailΕκτύπωσηPDF

Η ψωρίαση, αποτελεί έναν νοσογόνο παράγοντα ο οποίος πέραν της βασικής προσβολής του δέρματος επηρεάζει αρνητικά και μάλιστα σε σημαντικό βαθμό την ψυχολογία και την ευδιαθεσία του πάσχοντα.

Λόγω του προαναφερθέντος σημείου, καλό θα είναι να μην είμαστε ιδιαίτεροι προσεκτικοί σε ότι λέμε, διότι το να παίξει κάποιος με την υγεία των ασθενών και με την ψυχολογία τους, αποτελεί το χείριστο μέρος.

Στο συγκεκριμένο άρθρο, θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε ορισμένες σημαντικές έρευνες και να εξάγουμε ένα όσο το δυνατόν ασφαλές αποτέλεσμα.

Η ψωρίαση, χαρακτηρίζεται απο την φλεγμονή των μακροφάγων και των Τ-κυττάρων του δέρματος. Η βασική υπόθεση της ψωριασικής φλεγμονής, στηρίζεται στο γεγονός ότι ορισμένα αντιγοοπαρουσιαστικά κύτταρα εμφάνισαν εισροή στην επιδερμίδα, έχοντας παρακάμψει τον κανονικό μηχανισμό στήριξης.

Στην δυτική Ευρώπη, η ψωρίαση και ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελούν τις πιο συχνέςπαθήσεις, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι δεν πρέπει να στεναχωριούνται οι ασθενείς αλλά να σεβασθούν και να δουλέψουν προς την αντιμετώπιση της πάθησης τους.

Η πρώτη έρευνα, πραγματοποιήθηκε στην Μόσχα στην πρώτη θεραπευτική κλινική δερματολογίας.

Η θεραπεία στηρίχθηκε στην βασική μείωση του σωματικού βάρους (πράγμα το οποίο ακολούθησαν και οι περισσότεροι εν συνεχεία ερευνητές). Ακολουθήθηκε για δύο εβδομάδες μία πλήρως υδρική δίαιτα με κάλυψη όλων των βασικών αναγκών. Οι ασθενείς έχασαν 9kgr– 10kgr, εμφανίζοντας παράλληλα ταχεία ανάκαμψη. Όμως, επιστρέφοντας στο σπίτι λόγω του ότι δεν μπόρεσαν να διατηρήσουν το σωματικό τους βάρος, εμφάνισαν ξανά τα συμπτώματα αλλά σε πιο ήπια μορφή.

Η δεύτερη έρευνα, κατά την οποία αν και έγινε σε μικρότερο δείγμα ασθενών, εμφανίζει μία σημαντικού βαθμού επισήμανση. Στους ασθενείς με ψωρίαση, περιορίστηκε για ένα διάστημα 1 μηνός η οποιαδήποτε κατανάλωση όξινων τροφίμων και ανθρακούχων ποτών. Το αποτέλεσμα ήταν να εμφανισθεί μείωση της φλεγμονής. Αν και το δείγμα ήταν μικρότερο, η συγκεκριμένη λεπτομέρεια ενδέχεται να αποτελέσει σημαντικό βήμα.

Η τρίτη και πιο σημαντική έρευνα, στηρίχθηκε στο που εμφανίζεται η ψωρίαση σε μεγαλύτερο βαθμό και που όχι. Έτσι, μελετήθηκαν δύο λαοί, οι Εσκιμώοι και οι Δανοί. Οι Εσκιμώοι ήταν εκείνοι, οι οποίοι είχανε σαφώς μικρότερη εμφάνιση εν συγκρίσει των Δανών.

Οι Εσκιμώι κατανάλωναν σε μεγαλύτερο βαθμό τρόφιμα πλούσια σε Ω-3 (EPAκαι DHA) ενώ οι Δανοί κατανάλωναν τρόφιμα σε Ω-6 (ιδιαίτερα λινολενικό οξύ).
Η συγκεκριμένη διαπίστωση, έπρεπε να αποτυπωθεί σε έρευνα.

Πράγματι, σε έρευνα η οποία έλαβε χώρα στο Όσλο οι ασθενείς οι οποίοι είχαν επιλεχθεί στο να δέχονται τα απαραίτητα Ω-3 λιπαρά οξέα, εμφάνισαν σημαντικού βαθμού ανάρρωση εν συγκρίσει των ασθενών οι οποίοι δέχθηκαν τα Ω-6 λιπαρά οξέα. Το αποτέλεσμα, υποστήριξε πλήρως τον βιοχημικό ρόλο κατά τον οποίο τα Ω-6 λόγω του ότι μετατρέπονται σε αραχιδονικό οξύ εμφανίζουν έξαρση των συμπτωμάτων ενώ τα Ω-3 ανταγωνίζονται πλήρως την προαναφερθείσα δράση.

Συνοψίζοντας, οι ασθενείς με ψωρισιακή νόσος, πρέπει να αρχίσουν να προσέχουν την διατροφή τους και το συνολικό διατροφικό τους lifestyle. 

Πιο συγκεκριμένα, θα πρέπει

Να ελέγξουν τους βιοχημικού δείκτες τους, και δη την περιεκτικότητα των Τριγλυκεριδίων – της Χοληστερόλης και των ηπατικών ενζύμων με ιδιαίτερη βαρύτητα της Αλανίνης Αμινοτρανσφεράσης (ALT)

Να περιορίσουν:
Tην υπερκατανάλωση αλκοόλ, διότι αυξάνουν τη τιμή των τριγλυκεριδίων στο πλάσμα του αίματος, εντείνοτας την φλεγμονή.
Την υπερκατανάλωση ζωικών λιπαρούχων τροφίμων.
Την κατανάλωση των προιόντων καπνού.
Το οποιοδήποτε σημάδι άγχους και έντονου στρες.
Το πλεονάζων σωματικό βάρος τους.

Να αυξήσουν την κατανάλωση τροφίμων πλούσια σε Ω-3. Τρόφιμα πλούσια σε Ω-3, είναι τα λιαρούχα ψάρια όπως ο σολομός, ο τόνος, οι σαρδέλες, τα θαλασσινά αλλά σαφώς και τα υπόλοιπα ψάρια, απλά σε μικρότερο βαθμό σε σχέση με τα προαναφερθέντα.

Να αυξήσουν την έκθεση τους στον ήλιο. Απεδείχθει ότι δρά ευεργετικώς η έκθεση στην UVB_ ακτινοβολία.

Το περιεχόμενο σε ω-3 λιπαρά οξέα ψαριών και θαλασσινών
(οι ποσότητες είναι σε γρ. ανά 100 γρ. μερίδας)

Σολομός Ατλαντικού (ιχθυοτροφείου, μαγειρεμένος, ξηρά θερμότητα) 1,8
Γαύρος (Ευρωπαϊκός, σε κονσέρβα με λάδι, στραγγισμένος) 1,7
Σαρδέλα (Ειρηνικού, σε κονσέρβα με τοματοχυμό, στραγγισμένη, ολόκληρη με οστά) 1,4
Ρέγγα (Ατλαντικού, τουρσί) 1,2
Σκουμπρί (Ατλαντικού, μαγειρεμένο, ξηρά θερμότητα) 1,0
Πέστροφα ιριδίζουσα (ιχθυοτροφείου, μαγειρεμένη, ξηρά θερμότητα) 1,0
Ξιφίας (μαγειρεμένος, ξηρά θερμότητα) 0,7
Τόνος (λευκός, κονσερβοποιημένος με νερό, στραγγισμένος) 0,7
Βακαλάος μελανόχρωμος (Ατλαντικού, μαγειρεμένο, ξηρά θερμότητα) 0,5
Γλώσσα (μαγειρεμένη, ξηρά θερμότητα) 0,4
Ιππόγλωσσα (Ατλαντικού και Ειρηνικού, μαγειρεμένη, ξηρά θερμότητα) 0,4
Βακαλάος μελανόγραμμος (μαγειρεμένος, ξηρά θερμότητα) 0,2
Βακαλάος Ατλαντικού (μαγειρεμένος, ξηρά θερμότητα) 0,1
Μύδι Ατλαντικού (μαγειρεμένο, υγρή θερμότητα) 0,7
Στρείδι Ατλαντικού (άγριο, μαγειρεμένο, ξηρά θερμότητα) 0,5
Χτένια (ανάμικτα είδη, μαγειρεμένα, ξηρά θερμότητα) 0,3
Αχιβάδες (ανάμικτα είδη, μαγειρεμένα, υγρή θερμότητα) 0,2
Γαρίδες (ανάμικτα είδη, μαγειρεμένες, υγρή θερμότητα) 0,3

 

 

Παρασκευή, 15 Ιούνιος 2012 18:26 nutrimed.gr

E-mailΕκτύπωσηPDF

Το κοκκίνισμα των ματιών είναι από τα συχνότερα συμπτώματα που οδηγούν τον ασθενή στον οφθαλμίατρο.
Τις περισσότερες φορές η διάγνωση είναι προφανής: φλεγμονή του επιπεφυκότα, δηλαδή της λεπτής μεμβράνης που καλύπτει το εσωτερικό των βλεφάρων και το λευκό τμήμα του βολβού. Ο οφθαλμίατρος καλείται τότε να διαγνώσει ανάμεσα σε 12 τουλάχιστον διαφορετικές κλινικές περιπτώσεις που συνεπάγονται υποψία επιπεφυκίτιδας.

Οι αλλεργίες οφείλονται στην υπερβολική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε μικροσκοπικά... ακίνδυνα κατά τα άλλα, αντικείμενα («αλλεργιογόνα»). Συχνά η αλλεργική προδιάθεση είναι συστηματική αντίδραση του οργανισμού, συνεπώς συνυπάρχει με άσθμα, ρινίτιδα, ατοπική δερματίτιδα, κ.λπ.

Σύμφωνα με τους ειδικούς η αλλεργική επιπεφυκίτιδα, τα κλινικά συμπτώματα που την συνοδεύουν είναι φαγούρα, οίδημα, δακρύρροια, εκκρίσεις, αίσθηση ξένου σώματος, ξηρότητα και φωτοφοβία. Τα συγκεκριμένα συμπτώματα μπορεί να έχουν έξαρση μόνο την άνοιξη (εποχική αλλεργική επιπεφυκίτιδα) ή και κατά τη διάρκεια όλης της χρονιάς, με επιδείνωση την άνοιξη (χρόνια αλλεργική επιπεφυκίτιδα). Για την τελευταία περίπτωση ευθύνονται συνήθως αλλεργιογόνα κλειστών χώρων (π.χ. τρίχωμα ζώων, ακάρεα, οικιακή σκόνη, μαξιλάρια) και προτείνεται κυρίως αγωγή απευαισθητοποίησης.

Η αντιμετώπιση των οφθαλμικών αλλεργιών πριν φτάσετε στον γιατρό είναι οι εξής:

Αρχικά να αποφεύγετε το τρίψιμο των ματιών με τα χέρια. Χρησιμοποιείτε καλής ποιότητας γυαλιά ηλίου για την προστασία της οφθαλμικής επιφάνειας από τα αλλεργιογόνα και την αντιμετώπιση της φωτοφοβίας.

Έπειτα τοποθετείτε κρύες κομπρέσες πάνω στα κλειστά βλέφαρα, φροντίζοντας πάντοτε πιο μπροστά να έχετε πλύνει τα χέρια σας και προτιμάτε τα τεχνητά δάκρυα χωρίς συντηρητικά από το απλό νερό της βρύσης για την απομάκρυνση των αλλεργιογόνων από την οφθαλμική επιφάνεια. Απομακρύνετε άμεσα τους φακούς επαφής που λειτουργούν ως «σφουγγάρι», κατακρατώντας τα αλλεργιογόνα.