Κυριακάτικα Κυρήγματα

Πρεσβυτέρου Π. Γκέζου

Κυριακή του Ασώτου

 

Η αγάπη και η κατανόηση του πατέρα

είναι πρόσκληση διαρκείας για επιστροφή.

im alt="Περιγραφή: Αποτέλεσμα εικόνας για κυριακη του ασωτου" height="211" src="file:///C:/User" width="288" /></p> <p>  &"micron; άσωτος υιός «Εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθών», βιώνει

     βαθιά αυτή την οδύνη και διαπιστώνει

                                 ότι βρίσκεται σε μια κατάσταση εξορίας,

μακριά από το σπίτι του πατέρα του, τη γη της απαγγελίας.

«Ὅ, πόσων ἀγαθῶν ὁ ἄθλιος ἐμαυτὸν ἐστέρησα.

                   Ὁποίας βασιλείας ἐξέπεσα ὁ ταλαίπωρος ἐγὼ»(1).

(δοξαστικὸ Ἐσπερινοῦ Κυριακῆς Ἀσώτου).

Όταν ο άνθρωπος κάνει αυτή τη διαπίστωση,

                                                         αναπότρεπτα θα αισθανθεί

την ανάγκη της επιστροφής και θα πει

                                           σαν τον άσωτο γιο της παραβολής,

«ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου».

«Ὅς ὁ ἄσωτος υἱὸς ἦλθον κἀγὼ οἰκτίρμον,

                          ὁ τὸν βίον ὅλον δαπανήσας ἐν τῆ ἀποδημία

ἐσκόρπισα τον πλοῦτον ὅν δέδωκάς μοι, Πάτερ,

 δέξαι με, πάτερ, μετανοοῦντα, ὁ θεὸς καὶ ἐλέησόν με» (2).

«Αἶνοι Κυριακῆς Ἀσώτου»                                                                      

 Είναι αυτή η βαθιά συναίσθηση του ανθρώπου

                                     για την αποξένωση του από την πηγή

της ζωής του, το Θεό, που ονομάζουμε μετάνοια.

«Οὐκ ἔχω μετάνοιαν, οὐκ ἔχω κατάνυξιν, οὐκ ἔχω

                                                                δάκρυον παρακλητικὸν

τὰ επανάγοντά με, τέκνα, εὶς ἰδίαν κληρονομίαν»,

  όπως λέει  ο συγγραφέας του κανόνα στον Ιησού Χριστό.

 

Υπάρχει και η άλλη σκληρή  πραγματικότητα.

                       Συχνά οι επιστροφές δεν γίνονται αποδέκτες.

Η πατρική οικία και αγκάλη είναι ερμητικά κλειστὲς

και η μορφή της ασωτίας κορυφώνεται

                          στην αποπομπή και την απόρριψη, τραγική.

Πολλὲς φορές οι κοινωνίες, ιδιαίτερα οι ενάρετες,

είναι κλειστές. Η αγκάλη του πατέρα της παραβολής,

                                                                       όμως είναι ανοιχτή.

Συνεχίζει να αγαπά, ελπίζει και προσμένει.

 

Αυτό είναι το ζητούμενο και το θαυμαστό της παραβολής.

Η αγάπη και η κατανόηση του πατέρα

                            είναι πρόσκληση διαρκείας για επιστροφή.

Η αγάπη και το έλεος του Θεού

                               είναι από τα μεγάλα δεδομένα της ζωής.

Αυτό που αναμένεται πλέον είναι

                                        η δικιά μας μετάνοια και επιστροφή.

 

1. «Ὅ, πόσων ἀγαθῶν ὁ ἄθλιος ἐμαυτὸν ἐστέρησα. Ὁποίας βασιλείας ἐξέπεσα ὁ ταλαίπωρος ἐγὼ» (δοξαστικὸ Ἐσπερινοῦ Κυριακῆς Ἀσώτου).

2. Πάτερ, δέξαι με, πάτερ, μετανοοῦντα, ὁ θεὸς καὶ ἐλέησόν με» (Αἶνοι Κυριακῆς Ἀσώτου).

 

04/02/2

Ιερέας Π. Γκέζος

Κυριακή του Τελώνου & Φαρισαίου

 

«Εἴ τις βαστάζει τὰς ἁμαρτίας αὐτοῦ,

     οὐ βλέπει τὰς τοῦ πλησίον αὐτοῦ»

«Θεός, ἱλασθητίμοιτῶἁμαρτωλῶ».

 

Περιγραφή: http://www.ec-patr.net/eikones/telonou.jpg

Ἡ περίοδος τοῦ Τριωδίου εἶναι κατ' ἐξοχὴν περίοδος ἀγώνα

κατὰ τῆς ἐγωπάθειας καὶ ἄσκηση τῆς ἀρετῆς τῆς ταπείνωσης,

 ὡς μονόδρομο γιὰ τὴ σωτηρία μας.

 

   Όσοι από μας αρνούνται

                          να παραδεχτούν ότι είναι αμαρτωλοί,

συνεχίζουν το έργο  της εξοντώσεως του Χριστού

        που άρχισαν οι Φαρισαίοιεκείνης της εποχής,

γιατί είναι οι πιο αποτελεσματικοί

                             υπονομευτές του έργου Του στη Γη.

Το κακό σ’ αυτόν τον κόσμο το κάνουν

               οι μεγαλόσχημοι,οι Φαρισαίοι, οι ενάρετοι

που πιστεύουν ότι είναι άμεμπτη, 

         γιατί δεν αντέχουν να υποστούν τη δυσφορία

της αυτοεξετάσεωςγια να δουν τη δική τους αμαρτία.

Όσο κι αν είναι δυσάρεστη η συνειδητοποίηση

          της αμαρτωλότητάς μας, είναι ακριβώς αυτή

που δεν την αφήνεινα γίνει κόλαση.

Αυτή η συνειδητοποίηση μερικές φορές

                                                                    είναι οδυνηρή,

 αλλά είναι ταυτόχρονα και μια ευλογία,

                      γιατί είναι η μόνη ασφαλής προστασία

  από τη ροπή μας για το κακόκαι την απιστία.

Εκείνοι πού αναγνωρίζουν

                   τη δική τους ατέλεια και αμαρτωλότητα

δεν κρίνουν τους άλλους.

 «Εἴ τις βαστάζει τὰς ἁμαρτίας αὐτοῦ,

                              οὐ βλέπει τὰς τοῦ πλησίον αὐτοῦ» (1)

αλλά λέγουν

                       «Ὁ Θεός, ἱλασθητί μοι τῶ ἁμαρτωλῶ» (2)

   Δεν μπορεί ο άνθρωπος να συναντήσει

                                                        τον πραγματικό Θεό

όσο συνεχίζει να λατρεύει ως θεώ

                                                           τον δικό του εαυτό

και όσο συνεχίζει  να περιμένει τη σωτηρία,

από τον εαυτό του, όπως έκανε ο Φαρισαίος,

     ο οποίος προσευχήθηκε  «σταθεὶς πρὸς ἑαυτόν».

Ο Φαρισαίος στην πραγματικότητα

                                                       δεν πίστευε στο Θεό,

γιατί δεν είχε ποτέ του γεύση του Θεού

                                                  και δεν γεύθηκε το Θεό

γιατί δεν Τον αναζήτησε.

                                   Ο Φαρισαίος δεν πάει στον Ναό

για να συναντήσει το Θεό, αλλά γιατί χρειάζεται

              έναν επίσημο χώρο για να αυτοαποθεωθεί.

Όλοι μας, αν ψάξουμε, θα βρούμε

ένα τέτοιο στοιχείο αυτοαποθεόσεως

σε όλες εκείνες τις δραστηριότητες

                                            της καθημερινής μας ζωής,

που μας αρέσει να αποκαλούμε αρετές και

με τις οποίες επιδιώκουμε

                                  την αυτοδικαίωσή μας με αυτές.

Ο Κύριος δεν κατηγορεί τον Φαρισαίο

                                                            για τις αρετές του.

Ο Φαρισαίος κατακρίνεται,

γιατί στηρίζει την ιστορική καταξίωση

                           και την εσχατολογική δικαίωσή του

στην θρησκευτική ιδιαιτερότητα και

                       όχι στην κρίση και το έλεος του Θεού.

Και ο Τελώνης δεν επαινείται

                                          για την αμαρτωλότητά του,

αλλά κυρίως για την αυτογνωσία του

                        και την αίσθηση της αναξιότητάς του.

Επαφίεται στο έλεος του Θεού

                                           και εξαρτά τη σωτηρία του

αποκλειστικά και μόνο από τη χάρη

                               και την αγάπη του Ιησού Χριστού.

Αυτή η αναφορά του εαυτού μας

                                              και της ζωής μας στο Θεό

σώζει την κατάσταση.

  Ο δρόμος του Θεού είναι τόσο απλός και φυσικός.

Η αγιότητα γίνεται μια απλή υπόθεση

                                                      μέσα στην Εκκλησία,

βιώνεται στην αγάπη και την αποδοχή του άλλου,

      η μείζονα αυτήαρετή για τη δική μας σωτηρία.

Όσο ο άνθρωπος παραμένει

                                             σε μια ανάλογη κατάντια,

με την κατάντια του Φαρισαίου,

                η συνάντηση με τον αναστημένο Χριστό

είναι εντελώς αδύνατη γι’ αυτόν.

(1) «Φιλοκαλία των Νηπτικών και Ασκητικών Αποφθέγματα Γερόντων» Πατερικές Εκδόσεις «Γρηγόριος ο Παλαμάς» σελ. 456/16

(2) Λουκ. ΙΗ, 13.

mitropoliglifados

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΠΥΡΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΥΡΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΚΟΡΜΠΙ ΒΑΡΗΣ.

 

 image 15

Ανακοινώνεται στους αγαπητούς Ενορίτες και σε κάθε ενδιαφερόμενο, ότι την Κυριακή 5 Αυγούστου 2018 στις 10:30 π.μ μετά την Θεία Λειτουργία, στο Αρχονταρίκι του Ιερού Ναού Προφήτου Ηλιού Κόρμπι Βάρης, θα βρίσκεται ο Αντιδήμαρχος και Εντεταλμένος Σύμβουλος Πολιτικής Προστασίας και Πυρασφάλειας του Δήμου μας, Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης κ. Παναγιώτης Σωτηρόπουλος, ο οποίος με αφορμή την πρόσφατη τραγωδία από τις φονικές πυρκαγιές στην χώρα μας, θα μας μιλήσει και θα μας δώσει πρακτικές οδηγίες, γύρω από την Πυρασφάλεια και την Πυροπροστασία.
Οι συμμετέχοντες σε αυτό το σεμινάριο θα έχουν την ευκαιρία να ενημερωθούν και να αποκτήσουν τις απαραίτητες γνώσεις, ώστε να διακρίνουν: α) τα είδη πυρκαγιών, β) τον τρόπο συμπεριφορά τους, γ) το πως μεταδίδονται, δ) τα προληπτικά και κατασταλτικά μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται, ε) καθώς και τις ορθές πρακτικές κατάσβεσης.
Παρακαλούνται όλοι οι Εκκλησιαζόμενοι, να μην αφήσουν ανεκμετάλλευτη αυτή την ευκαιρία, να συμμετέχουν σε αυτό το σεμινάριο και να αξιοποιήσουν όσα απαραίτητα και ωφέλιμα ακουστούν μέσα από αυτό, από τον έμπειρο και εκλεκτό ομιλητή.                                                          

                                                      Εκ του Ιερού Ναού