Ιερέας Π. Γκέζος

Κυριακή Μετά τα Φώτα

    Το φως είναι ζωή, όπως λέγει η Άγια Γραφή,

ότι από το ύδωρ και το φως διαμορφώθηκε η ζωή.

 

Περιγραφή: Πηγή:www.gopixpic.com

 

    Η Βασιλεία των ουρανών,

                       όραμα των προφητών,

                                          κήρυγμα των αποστόλων,

                                                          προσμονή των πιστών.

    Δόθηκε από τον Χριστό,

                           ο οποίος πρόσφερε τον εαυτό του θυσία

και σε κάθε θεία λειτουργία

                                          προσφέρεται από την Εκκλησία.

Η Βασιλεία του Θεού επί της γης

                             είναι ο πνευματικός χώρος,

                                        είναι η Εκκλησία του Χριστού,

όπου παραμένει ο ίδιος ο Χριστός

           και με τα μυστήριά Του προσφέρει ειρήνη,

                                                       αγιασμό και  γαλήνη.

    Hφανέρωση του Θείου φωτός στη ζωή μας

και μάλιστα με τρόπο που σέβεται

                                                           την ελευθερία μας,

προϋποθέτει τη δική μας συναίνεση και αποδοχή,

                                                   τη δική μας συμμετοχή.

Να σηκωθούμε από το σκοτάδι της απελπισίας

και να κινηθούμε προς το Φως της ζωής

                                                          και της αλήθειας.

    Η αποδοχή του Φωτός προϋποθέτει και απαιτεί

                 πρώτα την φανέρωσή Του,

                                       και αυτό πραγματοποιήθηκε,

και δεύτερον την από μας όρασή Του,

                                                      και αυτό ελπίζεται.

    Το φως είναι ζωή, όπως λέγει η Άγια Γραφή,

ότι από το ύδωρ και το φως διαμορφώθηκε η ζωή.

    Το φως επίσης φέρνει ζεστασιά και υγεία.

Το φως για τους ανθρώπους είναι

                                                       σημείο αφετηρίας.

Εκείνος που αγαπά τον εαυτό του μόνο,

μισεί το φως, διότι το φως τον αναγκάζει να δει

πως κάποιος άλλος είναι πλησίον του.

    Το φως όμως αυτό το ψέμα το φανερώνει,

                             και ενδεικτικά μας βεβαιώνει

ότι η ζωή δεν υφίσταται στη φιλαυτία,

                                        αλλά στην αυτοθυσία. 

    Η ζωή του ανθρώπου

επομένως δεν επικεντρώνεται 

                                       στην απομόνωσή του,

           αλλά στη έξοδό του από τον εαυτό του.

Η κόλασή μου, λοιπόν, είναι ο ίδιος ο εαυτός μου,

ενώ ο παράδεισος είναι ο άλλος ,

                                                     ο κάθε πλησίον μου.

    Ο λαός, που ζούσε σε καθεστώς θανάτου

                                      και πνευματικού μαρασμού,

είδε ν' ανατέλλει το φως της όντως ζωής

                                         στο πρόσωπο του Χριστού.

    Το φως είναι η ταυτότητα του Χριστού.

                     Εκείνος είναι ο ήλιος της δικαιοσύνης,

που ήλθε στον κόσμο για να διαλύσει τα σκοτάδια

                                                                      της αγνωσίας,

να εξαφανίσει τον ζόφο του μίσους,

               να εξολοθρεύσει την καταχνιά της κακίας.

   Γι΄ αυτό και δικαίως διεκήρυξε για τον Εαυτό Του:

Εγώ είμαι το φως. Όποιος με ακολουθήσει

              ποτέ ξανά στο σκοτάδι δε θα περπατήσει,

                             αλλά το φως της ζωής θα αποκτήσει.

    Η Εκκλησία, που είναι το Σώμα του Χριστού,

η συνέχεια και έκφρασή Του στους αιώνες,

                                                           είναι εξίσου φως.

Είναι ο χώρος μέσα στον οποίο βιώνεται ο φωτισμός,

Όχι χαριστικά και μαγικά,

                       αλλά συνειδητά και οντολογικά.

Παρά ταύτα, ο κόσμος σήμερα αρνείται τον Χριστό

και βυθίζεται στο σκοτάδι της άρνησης

                                                              και της απιστίας.

Όμως, ο Χριστός δεν απέδωσε στους ανθρώπους

την ιδιότητα του φωτός,

                                   αλλά στον Εαυτό Του.

    Στους ανθρώπους έδωσε τη δυνατότητα

πρώτα να φωτιστούν και μετά να φωτίσουν.

Οι άνθρωποι έρχονται και παρέρχονται.

Εκείνος, όμως, μένει το διαχρονικά άσβεστο φως

                                                                της αλήθειας,

που συνέχει, συγκροτεί και συγκρατεί

                                                              την Εκκλησία

                                             στην πορεία της ιστορίας.

Η Σάρκωση και η Επιφάνεια του Λόγου

                                   είναι του Θεού η παρουσία 

και η παροχή της ζωής και του φωτός

σε ένα κόσμο απελπισίας, ασέβειας, άγνοιας

                                                                    και κακίας.

Τελικά, εκείνη η Γαλιλαία της εποχής του Χριστού,

                         συνεχίζει να υπάρχει εδώ και αλλού.

    «Ήγγικε η βασιλεία των ουρανών».

                                                     Έχει φτάσει η ώρα.

 Οποιαδήποτε αναβολή δεν επιτρέπεται,

                                     αλλά ούτε και προβλέπεται.

Γιατί η ζωή μας αποτελείται από μικρές στιγμές,

                                 ελάχιστης χρονικής διάρκειας.

 «Μετανοείτε», τονίζει ο Κύριος, γιατί έφτασε

                                 η ώρα της ουράνιας βασιλείας,

της προαιώνιας υπόσχεσης του Θεού

                             και η των ανθρώπων προσδοκία.

Χριστός Ανέστη!

Αληθώς ανέστη!

 

Τεσσαρακοστή

                                                                                                           

Η έκφραση «Χριστός ανέστη!» (Ο Χριστός αναστήθηκε!) αποτελεί τον περισσότερο διαδεδομένο χαιρετισμό μεταξύ των Ορθόδοξων Χριστιανών που λέγεται από το Πάσχα, δηλαδή την εορτή της Ανάστασης του Χριστού, και για σαράντα ημέρες, δηλαδή μέχρι την απόδοση του Πάσχα, την Τετάρτη της παραμονής του εορτασμού της εορτής της Αναλήψεως. Η έκφραση αυτή που προέρχεται από ευαγγελική ρήση, αποτελεί και την αρχή του γνωστότερου αναστάσιμου τροπαρίου που λέγεται κατά την ίδια περίοδο:
Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασιν, ζωήν χαρισάμενος