Κυριακάτικα Κυρήγματα


Ἡ διαφορὰ τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν κακὸ ἄνθρωπο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ καὶ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

Ὅλοι μας εἴμαστε ἁμαρτωλοὶ ἄνθρωποι. Κακοὶ ἄνθρωποι δὲν εἶναι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι. Δὲν εἶναι ἠ ἁμαρτία αὐτὴ καθαυτὴ ποὺ κάνει κακὸ τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ἠ δολιότητα καὶ ἡ ἐμμονὴ στὴν ἁμαρτία του καὶ ἡ ἄρνησή του νὰ τὴν παραδεχθεί.

     Ὁ κακὸς ἄνθρωπος εἶναι παντοῦ. Μπορεῖ νὰ εἶναι πλούσιος ἤ πτωχός, μορφωμένος ἤ ἀμόρφωτος, πιστὸς ἤ ἄθεος. Ἔχουμε τὴν τάση καὶ τὴ συνήθεια νὰ κατατάσσουμε τοὺς ἀνθρώπους σὲ δύο ἀπόλυτες κατηγορίες. Καλοὺς ἤ κακοὺς. Σὲ τίμιους ἤ ἀνέντιμους. Ὅλοι μας κάνουμε κακὲς πράξεις. Οἱ κακὲς πράξεις δὲν κάνουν ἀναγκαστικὰ ἕναν κακὸ ἄνθρωπο. Ἡ Σόνια στὸ «Ἔγκλημα καὶ Τιμωρία» τοῦ Ντοστογιέφσκυ, ἄν καὶ ἐξεδίδετο γιὰ χρήματα, για νὰ μὴν πεθάνουν ἀπὸ ἀσιτία τὰ ἐτεροθαλὴ ἀδέλφιά της δὲν ἦταν κακὸς ἄνθρωπος. Ἄν ὅποιος κάνει κάτι κακὸ ἦταν κακὸς ἄνθρωπος, ὅλοι θὰ εἴμασταν κακοὶ ἄνθρωποι. Ὁπωσδήποτε ὅλοι, σὲ ὁποιαδήποτε κατηγορία καὶ ἄν ἀνήκουμε, κάνουμε καὶ καλὲς καὶ κακὲς πράξεις.

     Οἱ μεγαλόσχημοι Φαρισαῖοι τῆς ἐποχῆς τοῦ Χριστοῦ δὲν ἦταν «πτωχοὶ τῶ πνεύματι», γιατὶ δὲν αισθάνονταν ἁμαρτωλοί, ἀλλὰ ἦταν βέβαιοι ὅτι τὰ εἶχαν ὅλα τακτοποιημένα, ὅτι τὰ εἶχαν καταφέρει καλύτερα ἀπὸ τοὺς ἄλλους, ὅτι ἄξιζαν νὰ εἶναι οἱ πνευματικοὶ ἡγέτες τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἦταν αὐτοὶ ποὺ δολοφόνησαν τὸν Χριστό. Ὅσοι ἀπὸ ἐμᾶς ἀρνοῦνται νὰ παραδεχθοῦν ὅτι εἶναι ἁμαρτωλοί, συνεχίζουν τὸ ἔργο τῆς ἐξοντώσεως τοῦ Χριστοῦ ποὺ ἄρχισαν οἱ Φαρισαῖοι τῆς ἐποχῆς του, γιατὶ εἶναι οἱ πιὸ ἀποτελεσματικοὶ ὑπονομευτὲς τοῦ ἔργου Του. Τὸ κακὸ σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο τὸ κάνουν οἱ μεγαλόσχημοι, οἱ Φαρισαῖοι, οἱ ἐνάρετοι ποὺ πιστεύουν ὅτι εἶναι ἄμεμπτοι,  γιατὶ δὲν ἀντέχουν νὰ ὐποστοῦν τὴν δυσφορία τῆς αὐτοεξετάσεως.

    Ὅσο κι ἄν εἶναι δυσάρεστη ἡ συνειδητοποίηση τῆς ἁμαρτωλότητάς μας, εἶναι ἀκριβῶς αὐτὴ ποὺ δὲν τὴν ἀφήνει νὰ γίνη κόλαση. Αὐτὴ ἡ συνειδητοποίηση μερικὲς φορὲς εἶναι ὀδυνηρή, ἀλλὰ εἶναι ταυτόχρονα καὶ μιὰ εὐλογία, γιατὶ εἶναι ἡ μόνη ἀσφαλὴς προστασία μας ἀπὸ τὴ ροπὴ μας γιὰ τὸ κακό.

     Ὅλοι οἱ Φαρισαῖοι δὲν βλέπουν ποτὲ κακὸ στὸν ἑαυτὸ τους καὶ σὰν συνέπεια βλέπουν πολὺ κακὸ στοὺς ἄλλους. Ἀντιθέτως ἐκεῖνοι ποὺ ἀναγνωρίζουν τὴ δική τους ἀτέλεια καὶ ἁμαρτωλότητα δὲν κρίνουν τους ἄλλους. «Εἴ τις βαστάζει τὰς ἁμαρτίας αὐτοῦ, οὐ βλέπει τὰς τοῦ πλησίον αὐτοῦ» ( Ἀποφθέγματα, ὅ.π.,σ.456.).ἀλλὰ λέγουν «Ὁ Θεός, ἱλασθητί μοι τῶ ἁμαρτωλῶ».

      Δὲν μπορεῖ ὀ ἄνθρωπος νὰ συναντήσει τὸν πραγματικὸ Θεὸ ὅσο συνεχίζει νὰ λατρεύει ὡς θεὸ τὸν ἐαυτό του καὶ ὅσο συνεχίζει νὰ περιμένει τὴ σωτηρία ἀπὸ τὸν ἑαυτό τού, ὅπως έκανε ὁ Φαρισαῖος ο οποίος προσευχήθηκε «σταθεὶς πρὸς ἑαυτόν».

       Ὁ Φαρισαῖος στὴν πραγματικότητα δὲν πίστευε στὸ Θεό, γιατὶ δὲν εἶχε ποτέ του γεύση τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν γεύθηκε τὸ Θεὸ γιατὶ δὲν τὸν ἀναζήτησε. Ὁ Φαρισαὶος δὲν πάει στὸν Ναὸ γιὰ νὰ συναντήσει τὸ Θεό, ἀλλὰ γιατὶ χρειάζεται ἕναν ἐπίσημο χῶρο γιὰ νὰ αὐτοαποθεωθεῖ.

     Ὅλοι, ἄν ψάξουμε, θὰ βροῦμε ἕνα τέτοιο στοιχεῖο αὐτοαποθεώσεως σὲ ὅλες ἐκείνες τὶς δραστηριότητες τῆς καθημερινῆς μας ζωῆς, ποὺ μᾶς ἀρέσει νὰ ἀποκαλοῦμε ἀρετὲς καὶ μὲ τὶς ὁποῖες ἐπιδιώκουμε τὴν αὐτοδικαίωσή μας.

        Ὁ Κύριος δὲν κατηγορεῖ τὸν Φαρισαῖο γιὰτὶς ἀρετές του. Ὁ Φαρισαῖος κατακρίνεται γιατὶ στηρίζει τὴν ἱστορικὴ καταξίωση καὶ τὴν ἐσχατολογικὴ δικαίωσή του στὴν θρησκευτικὴ ἰδιαιτερότητα καὶ ὄχι στὴν κρίση καὶ τὸ ἔλεος τοὺ Θεοῦ. Καὶ ὁ Τελώνης δὲν ἐπαινεῖται γιὰ τὴν ἁμαρτωλότητά του, ἀλλὰ κυρίως γιὰ τὴν αὐτόγνωσία του καὶ τὴν αἴσθηση τῆς ἀναξιότητάς του. Ἐπαφίεται στὸ ἔλεος τοῦ Θεού καὶ ἐξαρτᾶ τὴ σωτηρία του ἀποκλειστικὰ καὶ μὸνο ἀπὸ τὴ χάρη καὶ τὴν ἀγάπη τοῦ Κυρίου. Αὐτὴ ἡ ἀναφορὰ τοῦ ἑαυτοῦ μας καὶ τῆς ζωῆς μας στὸν Θεὸ σώζει τὴν κατάσταση.

     Ὁ δρόμος τοῦ Θεοῦ εἶναι τὸσο ἀπλὸς καὶ φυσικός.Ἡ ἁγιότητα γίνεται μιὰ ἀπλὴ ὑπόθεση μέσα στὴνἘκκλησία, βιώνεται στὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἀποδοχὴ τοῦ ἄλλου, τὴν μείζονα αὐτὴ ἀρετή.

        Γι’ αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία προβάλλει σ’ αὐτὸ τὸ στάδιο τῆς λειτουργικῆς διαδικασίας (στὴν ἀρχὴ τοῦ Τριωδίου) ποὺ ὁδηγεῖ στὴ συνάντηση μὲ τὸν ἀναστημένο Χριστὸ, τὴν κατάντια τοῦ Φαρισαῖου, γιατὶ ὅσο ὁ ἄνθρωπος παραμένει σε μιὰ ἀνάλογη κατάντια, αὐτὴ ἡ συνάντηση εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατη.

5. 02. 2012      Ἀπὸ τὸν πατέρα Π. Γκέζο.           Πηγὲς: Γ. Πατρώνος

 

Ο ΕΜΨΥΧΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

    Ἀναρίθμητοι εἶναι οἱ ναοὶ γύρω μας. Εἰδικὰ στὴν Ἐλλάδα μας δὲν ὑπάρχει χωριὸ καὶ συνοικία χωρὶς τὸ δικό τους ναό. Μεγαλόπρεπα οἰκοδομήματα ἡ ταπεινὰ εξωκκλήσια, γίνονται τὸ καθένα τόπος ἅγιος καὶ ἱερός, ἀφιερωμένος στὴ λατρεία τοῦ Θεοῦ, ὅπως τὸ θέλει ἡ πίστη κι ἡ εὐλάβεια τῶν ἀνθρώπων.

    Ὁστόσο τὸ σημερινὸ ἀποστολικό ἀνάγνωσμα μᾶς παρουσιάζει κάποιους ἄλλους ναούς. Ποιοὶ εἶναι αὐτοί; Έσεῖς! μᾶς ἀπαντᾶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος. «Ὑμεῖς ἐστε ναὸς Θεοῦ ζῶντγος». Ὀ καθένας ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς πιστοὺς χριστιανοὺς εἶναι ἔμψυχος ναὸς στὸν ὁποῖο κατοικεῖ καὶ ἀναπαύεται ὁ ἅγιος Θεός.

    Πρόκειται γιὰ μία ἐκπληκτικὴ τιμὴ ποὺ κάνει ὁ Θεὸς στὸν ἄνθρωπο. Ἀξίζει λοιπὸν σήμερα νὰ δοῦμε πῶς ἐξηγεῖται τὸ ὅτι εἴμαστε ναοὶ τοῦ Θεοῦ καὶ ποιὸ εἶνα τὸ χρέος μας ἀπέναντι σ’ αὐτὴν τὴν πραγματικότητα.

    Ἡ Ἐκκλησία , ὡς λαὸς τοῦ Θεοῦ, ἔρχεται ἀπὸ τὸν κόσμο καὶ συγκεντρώνεται γιὰ νὰ συμμετάσσχη στὴν λατρεία, νὰ κάνει τὴν προσφορά της, νὰ ἀνανεωθεῖ, νὰ διδαχθῆ καὶ νὰ ἐφοδιασθῆ, προκειμένου νὰ ἐπιστρέψη ὡς σῶμα Χριστοῦ στὸ ἔργο της στὸν κόσμο. Ὁ κόσμος εἶναι ἡ σφαίρα τῆς δράσης τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ Ἐκκληςία εἶναι τὸ μέσο αὐτῆς τῆς δράσης. Ἐμεῖς ὡς Χριστιανοὶ νὰ ἀγωνιζώμεθα θαρραλέα στὴν πρώτη γραμμή, ἐκεῖ ποὺ μαίνεται ἡ σύγκρουση ἀνάμεσα στὴν ἀγάπη καὶ τὸ μίσος, τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν προκατάλυψη, καὶ νὰ δίνουμε ἕνα δεῖγμα τρόπου διαφορετικοῦ απὸ τὸν χρεωκοπημένο καὶ ἀδιέξοδο τρόπο τοῦ κόσμου.Ὁ Χριστὸς μᾶς ἀποστέλλει στὸν κόσμο γιὰ νὰ διδάξουμεν, νὰ εμπνεύσουμε καὶ νὰ δώσουμε ἐλπίδα στὸν κόσμο γιὰ νὰ ἐκφράσουμε τὴν πίστη ὅτι προερχόμεθα ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ μᾶς συνένωσε. Ὁ κόσμος κατεξουσιάζει καὶ κατακυριεύει. Ἡ Ἐκκληςία ἀγαπᾶ καὶ διακονεῖ.

    Εἴμαστε λοιπὸν ναοὶ τοῦ Θεοῦ! Ἄραγε ὅμως περιποιούμαστε τοὺς ἔμψυχους ναούς μας;Ἐδῶ ἀκριβῶς εἶναι τὸ χρέος μας. Ὅπως πονοῦμε καὶ ἀντιδροῦμε ὅταν βλέπουμε νὰ βεβηλώνεται ἤ νὰ καταστρέφεται ἕνας ἱερὸς ναὸς, πολὺ περισσότερο νὰ θλιβόμαστε ὅταν βλέπουμε νὰ μολύνονται ἀπὸ τὴν ἁμαρτία οἱ ἔμψυχοι ναοί μας. Διότι ἁμαρτία ποὺ μολύνει τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχή μας, στὴν πραγματικότητα ἀποτελεῖ βεβήλωση τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ.

    Μὲ θλίψη καὶ αὐστηρότητα ὁ ἀπόστολος Παῦλος προειδοποιεῖ τοὺς χριστιανοὺς τῆς Κορίνθου, ὅπου εἶχαν παρουσιαστεῖ διχοστασίες καὶ σοβαρὲς ἠθικὲς παρεκτροπές: «Εἴ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθείρει, φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός, ὁ γὰρ ναὸς τοῦ Θεοῦ ἁγιος ἐστιν»(Α’ Κορ.γ’16-17).Ἄν κανεὶς κατασρέφει τὸ ναὸ τοῦ Θεοῦ, θὰ τὸν καταστρέψει αὐτὸν ὁ Θεός.

Καὶ  θὰ τὸν καταστρέψει, διότι ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ εἶναι ἅγιος. Εἶναι ἀφιερωμένος στὸ Θεὸ καὶ εἶναι δικό του κτῆμα. Εἶναι ἱερὸς καὶ ἀπαραβίαστος.

    Ἔχουμε  λοιπὸν χρέος ἱερὸ νὰ διατηροῦμε τὴν καρδιά μας καθαρὴ «ἀπὸ παντὸς μολυσμοὺ σαρκὸς καὶ πνεύματος». Κι ἄν κάποτε κάτι τὴν μολύνει, ἄς σπεύδουμε στὸ Μυστήριο τῆς ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως. Ἐκεῖ ἐξαλείφονται οἱ ἁμαρτίες μὲ τὴ χάρη  τοῦ Ἁγίου Πνεύματος κι ἔτσι ὁ ἔμψυχος ναός μας γίνεται και πάλι ὁλόλαμπρος καὶ καθαρός, ὅπως  τότε ποὺ βγῆκε ἀπο τὴν κολυμβήθρα τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος!

    Ὁπωσδήποτε θαυμάζουμε τοὺς περικαλλεῖς ναοὺς καὶ ἐντυπωσιαζόμαστε ἀπὸ τὴν τέχνη καὶ τὴ μεγαλοπρέπειά τους. Ὡστόσο στὰ μάτια τοῦ Θεοῦ ὑπάρχει ἕνας ναὸς ἀσυγκρίτως ὡραιότερος καὶ λαμπρότερος:εἶναι κάθε ἄνθρωπος ποὺ διατηρεῖ τὴν καρδιά του ἀγνὴ καὶ καθαρὴ καὶ τὴ στολίζει μὲ ἀρετές, ὅπως ἡ πραότητα καὶ ἡ ὑπομονή, ἡ ταπείνωση καὶ ἡ ἀγάπη. Μακάρι κι ἐμεῖς ν΄ αποκτήσουμε τέτοια καρδιά:ἀγνὴ καὶ καθαρή, στολισμένη μὲ ἁγιες ἀρετές, καρδιά ποὺ θὰ εἶναι ἄξιο κατοικητήριο τοῦ παμβασιλέως Χριστοῦ!

    29.01.2012Ο ΕΜΨΥΧΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

 

 Ιερά Αγρυπνία προς τιμή και μνήμη του Αγ. Παϊσιου του Μεγάλου και του Αγίου Ιούδα του Θαδδαίου, στον Ιερό Παρεκκλήσιο της Αγίας Ξενίας της Καλαματιανής, στο Κόρμπι Βάρης

 

 agia ksenia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     ioudas      0619 paisios of megas

 Την Δευτέρα 18 Ιουνίου 2018 προς Τρίτη 19 Ιουνίου 2018, στο Ιερό Παρεκκλήσιο της Αγίας Ξενίας της Καλαματιανής (τέρμα οδός Τριπόλεως), του Ιερού Ναού Προφήτου Ηλιού Κόρμπι Βάρης, θα τελεσθεί Μικρά Ιερά Αγρυπνία επί τη ευκαιρία της εορτής των Αγίων Παϊσίου του Μεγάλου και Ιούδα του Θαδδαίου.

Η αγρυπνία θα αρχίσει στις 9:00 μ.μ. και αναμένεται να τελειώσει περίπου στις 1:00 π.μ.

   Screenshot 5