Κυριακάτικα Κυρήγματα

Κυριακή Σύναξις

τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Προφήτου, Προδρόμου

καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου καὶ ἡ μετένεξις

τῆς Ἁγίας αὐτοῦ Χειρὸς εἰς Κωνσταντινούπολη.

 

Περιγραφή: http://www.apostoliki-diakonia.gr/gr_main/eortologio/img/jan/jan100.jpg

«Μετανοεῖτε, ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν».

 

Ο Τίμιος Πρόδρομος υπήρξε Ο Όρθρος

που ανήγγειλε τον ερχομὸ της ημέρας του Κυρίου.

Ο Όρθρος που προηγήθηκε της ανατολής του Ηλίου

της δικαιοσύνης.

 «Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ,

                                    ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου».

Ο χαρισματικός άνθρωπος που αναδείχθηκε

 «μείζων ἐν γεννητοὶς γυναικών».

 «Μετανοεῖτε, ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν».

Λίγες σε αριθμό οι λέξεις του,

                           αλλά βαριές σε δύναμη μαρτυρίας. 

Η αμαρτία, η φωνή του αγγέλου της ερήμου,

                          είναι η ίδια η φωνή της Εκκλησίας

που βοηθάει τον άνθρωπο να αναγνωρίσει

                   στο πρόσωπο του Χριστού τον Μεσσία

μέσα στην ξερή και άνυδρη έρημο

του παρόντος κόσμου. Το όνομα Ιωάννης, που έλαβε,

ήταν και αυτό δώρο του Θεού, όπως και ο ίδιος.

Από έμβρυο έξι μηνών στην μήτρα της Ελισάβετ

 έλαβε την χάρη του Αγίου Πνεύματος και σκίρτησε

όταν η Παναγία συνάντησε την μητέρα του

και με το στόμα της προφήτευσε

                   και ονόμασε την Μαρία Μητέρα του Θεού.

Η ασκητική του ζωή σκανδάλισε πολλούς

             από τους συγχρόνους του, που δεν μπορούσαν

να αντιληφθούν τον αγγελικό τρόπο της ζωής του,

και τον κατηγορούσαν ότι είναι δαιμονισμένος.

Βέβαια, το γεγονός αυτό,

                           δηλαδή το να κατηγορούν οι άνθρωποι

κάποιον συνάνθρωπό τους,

                          επειδή θέλει να ζήση όχι όπως εκείνοι,

αλλά με διαφορετικό τρόπο,

συνέβαινε και σε άλλες εποχές,

όπως συμβαίνει και στις ημέρες μας,

                                αφού και σήμερα υπάρχουν πολλοί

που κατηγορούν

 αυτό που δεν μπορούν να καταλάβουν

                                                   με την δική τους λογική.

Εκτός όμως από το καταλαβαίνω

υπάρχει και το αισθάνομαι.

 Δηλαδή, πέρα από την λογική υπάρχει και η καρδιά,

που όταν μεθά από το δυνατό κρασί

 απαρνείται όλες τις ψευτοχαρές

της εφήμερης αυτής ζωής.

Αυτή την μέθη οι άγιοι Πατέρες

                                                  την ονομάζουν νηφάλια.

Όταν κάποιος γευτεί  

                             την αγάπη του Θεού, τότε περιφρονεί

όλες τις άλλες αγάπες,

προς τα υλικά πράγματα εννοείται,

γιατί τις βρίσκει ψεύτικες.

Όμως, την ημέρα αυτή εορτάζουμε

και το γεγονός της μεταφοράς στην Κωνσταντινούπολη

της τιμίας Χειρὸς του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου,

που έγινε κατά τον ακόλουθο τρόπο:

Όταν ο Ευαγγελιστ. Λουκάς μετέβη στην πόλη Σεβαστή,

στην οποία είχε ενταφιαστεί

το τίμιο λείψανο του Προδρόμου,

                          παρέλαβε από τον τάφο την δεξιά Χείρα

του Αγίου Ιωάννου και την μετέφερε στην Αντιόχεια.

Δία της δεξιάς Χειρός του Προδρόμου

                     γίνονταν στην Αντιόχεια πολλά θαύματα.

Στην συνέχεια όμως ο Χριστός τόνισε

ότι ο μικρότερος στην Βασιλεία των Ουρανών

είναι μεγαλύτερος από τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο.

Και το είπε αυτό,

 σύμφωνα με την ερμηνεία του ιερού Χρυσοστόμου,

                                     για να μη παρασυρθούν οι όχλοι

από την υπερβολή των επαίνων

                                              και θεωρήσουν τον Ιωάννη

 ανώτερον από τον Θεάνθρωπο Χριστό.

                   Αλλά και σύμφωνα με μια άλλη ερμηνεία,

του εκκλησιαστικού Συγγραφέως του 4υ μ. Χ. αιώνος

Διδύμου του Τυφλού,

ο μικρότερος από τους Αγίους Αποστόλους,

ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος,

είναι μεγαλύτερος του Προδρόμου,

αφού οι Απόστολοι είναι ανώτεροι από τους Προφήτες.

 

Ιερέας Π. Γκέζος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Απόστολος Κυριακή προ των Φώτων

Β’ Τιμ. Δ’5 –8

Έτσι κι εμείς , εάν αφήνουμε τον εαυτό μας

χωρίς έλεγχο και διόρθωση συνεχώς,

θα χάσουμε τον έλεγχο

και θα γίνει μέσα μας η αμαρτία καθεστώς.

im alt="Περιγραφή: Αποτέλεσμα εικόνας για απόστολοσ προ των φωτων" height="172" src="file:///C:/Users/D133~1/A" width="289" /></p> <p> Η μ&epsilo";λέτη του εαυτού μας είναι πολύτιμη,

 εάν ενδιαφερόμαστε πραγματικά

                             για τη σωτηρία της ψυχής μας.

 Διότι με αυτή καλλιεργείται η συνείδησή μας,

προοδεύουμε σε πνευματικότητα χριστιανική,

αποκτούμε συμπεριφορά πιο λεπτή και διακριτική.

Διότι στο χωράφι της ψυχής μας συμβαίνει αυτό

που γίνεται και στην καλλιέργεια της γης.

 Όταν η γη παραμένει ακαλλιέργητη,

χωρίς να οργωθεί και να καθαρισθεί ,

 σκληραίνει και δεν ρουφά το νερό της βροχής ,

γίνεται ξηρή καὶ σκληρή.

Έτσι κι εμείς , εάν αφήνουμε τον εαυτό μας

χωρίς έλεγχο και διόρθωση συνεχώς,

θα χάσουμε τον έλεγχο

και θα γίνει μέσα μας η αμαρτία καθεστώς.

Πολύ περισσότερο,

εάν θέλουμε πραγματικά να διορθωθούμε,

θα πρέπει όχι μόνο

να επισημάνουμε τα αδύνατα σημεία μας ,

 αλλά και με προσοχή,

τα αίτια των αδυναμιών μας, να ερευνούμε.

Αδελφοί , θα πρέπει να μας συνέχει η σκέψη

 ότι θα δώσουμε λόγο στον Θεό

για όλες τις πράξεις,

για τα λόγια και τις σκέψεις, και επιθυμίες μας.

Γι’ αυτό να έχουμε τη μνήμη του Θεού

και τον άγιο φόβο του διαρκώς στον νου μας.

Έτσι κάθε ημέρα θ’ αυξάνουμε πνευματικά

και θα αισθανόμαστε την Χάρι

                                               που μας δίνει ο Θεός

να μας αγγίζει και να μας οδηγεί σὲ μετάνοια,

                                            διόρθωση και αγιασμό.

Το μόνο που απομένει σε τούτες τις στιγμές

είναι η κραυγή που σαν παράπονο ικεσίας

                                              απευθύνεται στο Θεό.

«Ελέησον με Κύριε. Η ψυχή μου εταράχθη σφόδρα".

Μεγάλο και αιώνιο το πρόβλημα του πόνου.

Το μελέτησαν φιλόσοφοι και κοινωνιολόγοι

και ψυχολόγοι και άλλοι πολλοί.

Την αυθεντικότερη ωστόσο απάντηση τη δίνει

ο χριστιανισμός, η πίστη, ο νόμος του Θεού.

                                Και η απάντηση είναι διπλή.

Είναι αποτέλεσμα

                   της κακής χρήσεως της ελευθερίας.

                                Είναι καρπός της παρακοής.

Ο πνευματικός εργάτης έχει να διεξαγάγει

έναν πολυμέτωπο αγώνα.

Ιδιαίτερα ο ποιμένας οφείλει πρωτίστως

                                                       να επαγρυπνεί,

ώστε να διδάσκει στο ποίμνιό του

την ορθή πίστη αλλά και να το καλλιεργεί

                               στην ορθή κατά Χριστό ζωή.

Όσοι απομακρύνθηκαν από τον Θεό

                         και υποχώρησαν στην αμαρτία,

παραδόθηκαν στη νωθρότητα

                                                και την αδιαφορία,

στην αποχαύνωση και την ανία,

            στον παραλογισμό και την απελπισία.

Ο Χριστός μπορεί να μετατρέψει την δυστυχία,

               σε μελωδικό τραγούδι, σε δοξολογία.

«Η λύπη υμών εις χαράν γενήσεται εις ευτυχία».

Οι στιγμές του πόνου και της θυσίας

                                            είναι στιγμές ευλογίας.

Δεν πρέπει να ξεφεύγουμε από αυτό τον στόχο

                                      αναζητώντας την ευτυχία

στα διάφορα σχήματα του κόσμου τα οποία

είναι υποταγμένα στη φθορά και την αμαρτία.

Σε λίγες μέρες θα ακούσουμε το χαρμόσυνο μήνυμα:

Ο Κύριος βαπτίζεται στα νερά του Ιορδάνη

από τον μέγα προφήτη Ιωάννη

και κατά τη Βάπτιση του Χριστού,

αποκαλύπτεται το μυστήριο της Αγίας Τριάδος παντού.

Πρεσβύτερος Π. Γκέζος

Τα Θεοφάνεια

Είναι μεγάλη ετήσια χριστιανική εορτή

της ανάμνησης της Βάπτισης του Ιησού Χριστού

στον Ιορδάνη ποταμό από τον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή.

Εορτάζεται στις 6 Ιανουαρίου

και είναι η τρίτη και τελευταία εορτή του Δωδεκαημέρου