«Ο Ναός μας είναι τρισυπόστατος ναός, προς τιμήν του Προφήτη Ηλία, της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Βαρβάρας και του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου»

 

ΒΙΟΣ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

 

 

Απολυτίκιο Προφήτου Ηλιού

Ὁ ἔνσαρκος ἄγγελος, τῶν προφητῶν ἡ κρηπίς,

ὁ δεύτερος πρόδρομος τῆς παρουσίας Χριστοῦ,

Ἠλίας ὁ ἔνδοξος,

ἄνωθεν καταπέμψας  Ἐλισαίῳ τήν χάριν,

νόσους ἀποδιώκει, καί λεπρούς καθαρίζει·

διό καί τοῖς τιμῶσιν αὐτῶν βρύει ἰάματα.

 

Η λέξη «προφήτης» του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου της μετάφρασης των «Εβδομήκοντα (Ο΄)» της Παλαιάς Διαθήκης, ετυμολογικά, προέρχεται από τις λέξεις [πρό και φημί] και σημαίνει «αυτός που μιλάει ενώπιον κάποιου ή κάποιων». Στην Παλαιά Διαθήκη η λέξη «προφήτης» αποδίδεται με την εβραϊκή λέξη ναβί΄ (näbî΄) που προέρχεται από το ρήμα ναβού (năbū), που σημαίνει «αναγγέλλω, διαλαλώ διακηρύττοντας» και δηλώνει τον διακηρύττοντα ή τον αναγγέλλοντα, στην συγκεκριμένη περίπτωση των αποκαλύψεων του Θεού. Οι προφήτες λοιπόν, στην Παλαιά Διαθήκη θεωρείται ότι μετέφεραν το θέλημα του Θεού στους ανθρώπους και προετοίμαζαν τον λαό για τον ερχομό του Μεσσία.  Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν προσωπικότητες και είχαν ενεργή συμμετοχή σε ζητήματα της πολιτείας. Κατά την περίοδο των βασιλέων εμφανίστηκαν φωτισμένοι προφήτες όπως, ο Νάθαν, ο Ηλίας, ο Μιχαίας κ.α., πού διακρίθηκαν κυρίως για τον αγώνα τους για την διαφύλαξη της καθαρότητας της θρησκείας του Ισραήλ και την καταπολέμηση ξένων, ειδωλολατρικών, επιρροών.

Ο Ηλίας ο Θεσβίτης ήταν από τους εξέχοντες προφήτες του Ισραήλ.  Το όνομα του στα εβραϊκά είναι «אליהו», προφέρεται «Ελιγιάχβ», που σημαίνει «Θεός μου ο Γιαχβέ». Επειδή έζησε κατά τον 9ο αιώνα δεν άφησε γραπτά κείμενα.  Ήταν γιος του Σωβάκ και καταγόταν από την κωμόπολη Θέσβη (σημερινή El  Istib) της Γαλαάδ (στην  Υπεριορδανία), (Γ΄ Βασιλειών 17,1).

Η προφητική αποστολή του Ηλία αναπτύχτηκε κυρίως στα χρόνια της βασιλείας του Αχαάβ (873 - 854 π.Χ.), καθώς και του διαδόχου του Οχοζία, μια αρκετά δύσκολη περίοδο για το Ισραήλ και την πίστη του στον αληθινό Θεό.

Ο Αχαάβ έλαβε ως γυναίκα του την Ιεζάβελ, κόρη του Ευβάαλ, βασιλιά της Τύρου (Φοινίκης) και εξαιτίας της προσπάθησε να επιβάλει τη λατρεία του θεού Βαάλ και στον λαό του Ισραήλ. Για τον σκοπό αυτό ανέγειρε θυσιαστήριο και βωμό στο Βαάλ - (Γ΄ Βασιλειών 16, 31-33) και διέταξε την δίωξη και τον φόνο των προφητών του Θεού εξοργίζοντας έτσι τον Κύριο, και Θεό του.

Τότε ο προφήτης  Ηλίας  παρουσιάζεται στο βασιλιά Αχαάβ και του αναγγέλλει ότι τα επόμενα χρόνια δεν θα πέσει στη γη ούτε δροσιά ούτε βροχή, παρά μόνο με προσταγή δική του (Γ΄ Βασιλειών 17,1).

Για να προφυλάξει ο Κύριος τον Ηλία από τους εξαγριωμένους βασιλείς κατά περίοδο της ξηρασίας, του είπε να κρυφτεί κοντά στον χείμαρρο Χερίθ, ανατολικά του Ιορδάνη και ότι θα δώσει εντολή στους κόρακες να φροντίζουν για την τροφή σου εκεί. (Γ΄ Βασιλειών 17, 24). Εξαιτίας όμως της ανομβρίας  ξεράθηκε ὁ χείμαρρος και τότε ο προφήτης παίρνει και πάλι νέα εντολή από τον Κύριο μα μεταβεί στην περιοχή της Σιδώνας και να φιλοξενηθεί από μία χήρα, την Σαρεπτά.  Φθάνοντας στην πύλη της πόλης ο προφήτης, είδε μια γυναίκα να μαζεύει ξύλα και της είπε να του δώσει νερό να πιεί και ένα κομμάτι ψωμί να φάει. Η χήρα τότε του απάντησε ότι δεν είχε παρά μια χούφτα αλεύρι στο πιθάρι και λίγο λάδι στο δοχείο, για αυτή και τον γιό της, ίσα για να φάνε κάτι πριν πεθάνουν.

Επιμένοντας ο προφήτης  Ηλίας της είπε να μην ανησυχεί και της ζήτησε να φτιάξει πρώτα μία μικρή μερίδα ψωμί για αυτόν και με το υπόλοιπο αλεύρι να φτιάξει για αυτήν και τον γιό της και ο Κύριος δεν θα αφήσει ούτε το πιθάρι να αδειάσει, ούτε το δοχείο, όπως και έγινε.

Ενώ χήρα φιλοξενούσε τον προφήτη, ο γιός της αρρώστησε βαριά και πέθανε.  Τότε ο προφήτης αφού προσευχήθηκε στον Κύριο τον ανέστησε και το παρέδωσε στη μητέρα του.

Στον τρίτο χρόνο της ξηρασίας ο Θεός είπε στον προφήτη να παρουσιαστεί στον Αχαάβ και θα έστελνε βροχή.  Ο προφήτης Ηλίας, τότε προκάλεσε τον Αχαάβ να διατάξει να συγκεντρωθεί όλος ο λαός του Ισραήλ στο όρος Κάρμηλος μαζί με τους 450 ψευδοπροφήτες του Βάαλ και τούς 400 ψευδοπροφήτες της Αστάρτης - προστατευόμενους της Ιεζάβελ. Για να αποδειχθεί ποιος είναι ο αληθινός Θεός, ο Ηλίας προκάλεσε τους ψευδοπροφήτες να βάλουν ένα μοσχάρι, αφού το κομματιάσουν, πάνω σε ένα σωρό ξύλα στο βωμό του Βαάλ, ενώ και αυτός θα έκανε το ίδιο με ένα άλλο μοσχάρι αλλά στο θυσιαστήριο του Κυρίου που είχε καταστραφεί από την Ιεζάβελ.  Ο Ηλίας το ξαναέστησε με 12 πέτρες - όσες και οι  δώδεκα φυλές του Ισραήλ - και έδωσε εντολή να καταβρέξουν τα ξύλα με τέσσερεις κάδους νερό. Οι ψευδοπροφήτες όπως ήταν φυσικό δεν κατάφεραν με τις προσευχές τους να ανάψουν την φωτιά, ενώ η προσευχή του προφήτη Ηλία έκανε να πέσει φωτιά από τον ουρανό που κατέκαυσε όχι μόνο τα ξύλα με το μοσχάρι, αλλά και το έδαφος.

Όλοι τότε παραδέχθηκαν τον αληθινό Θεό και αφού συνέλαβαν τους ψευδοπροφήτες του Βαάλ τους εξολόθρευσαν. Αμέσως μετά το γεγονός αυτό, ξέσπασε θύελλα και δυνατή βροχή σημαίνοντας το τέλος της τριετούς ξηρασίας.

Όταν η Ιεζαβέλ έμαθε το περιστατικό εξοργίστηκε και με αγγελιοφόρους απείλησε τον προφήτη Ηλία.  Ο προφήτης για να σωθεί πήγε στην ΒέερΣεβά, πού ανήκε στο βασίλειο του Ιούδα, όπου ο Κύριος σε όνειρο, τον διέταξε να μεταβεί στο όρος Χωρήβ, όπου έφτασε μετά από σαράντα μερόνυχτα οδοιπορία.  Εκεί σε μια σπηλιά όπου διανυκτέρευσε, ο Κύριος του εμφανίστηκε σαν ένας ήχος από ελαφρά αύρα, («φωνὴ αὔρας λεπτῆς, κἀκεῖ Κύριος», Γ΄ Βασιλειών 19, 12) και του έδωσε εντολή να πάει στη Δαμασκό για να χρίσει τον Αζαὴλ βασιλιά της Συρίας, τον Ιοὺ υιὸν Ναμεσσί βασιλιά του Ισραήλ και τον Ελισαίο ως διάδοχό του.

Όταν επήλθε το πλήρωμα του χρόνου, ο προφήτης Ηλίας, πήρε τον Ελισαίο και βάδισαν προς τον Ιορδάνη ποταμό, όπου ο προφήτης έκανε τα νερά να ανοίξουν για να περάσει, χτυπώντας τα με τον μανδύα του. Στην συνέχεια ο προφήτης ρώτησε τον Ελισαίο τι θα ήθελε να του προσφέρει πριν αναληφθεί. «Και ο Ελισαίος του ζήτησε να του δώσει διπλάσιο το προφητικό του πνεύμα. Και ο Ηλίας του είπε: Δύσκολο πράγμα ζήτησες.  Ωστόσο αν με δεις τη στιγμή που θα αναλαμβάνομαι από σένα, τότε θα γίνει αυτό πού ζήτησες,·αν όμως δεν με δεις, δεν θα γίνει». (Δ΄ Βασιλείων 2, 10).

«Ξαφνικά, καθώς προσχωρήσαν συζητώντας, φάνηκε ένα άρμα από φωτιά, κι άλογα πύρινα τούς χώρισαν τον έναν από τον άλλον και ιδού ανέβαινε ο Ηλίας μέσα σε ανεμοστρόβιλο στον ουρανό – (καὶ ἰδοὺ ἅρμα πυρὸς καὶ ἵπποι πυρὸς καὶ διέστειλαν ἀνὰ μέσον ἀμφοτέρων, καὶ ἀνελήφθη ᾿Ηλιοὺ ἐν συσσεισμῷ ὡς εἰς τὸν οὐρανόν).» (Δ΄ Βασιλείων 2, 11).

Ο Προφήτης Ηλίας είναι τα πρόσωπα εκείνα της Παλαιάς Διαθήκης που έχουν σημαντική παρουσία στην Καινή Διαθήκη.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 20 Ιουλίου, οπότε και πιστεύεται ότι αναλήφθηκε στους ουρανούς.

 


 

 

 

ΒΙΟΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ

 

 

 

Απολυτίκιο της Αγίας Βαρβάρας

Βαρβάραν την Αγίαν τιμήσωμεν

εχθρού γαρ τας παγίδας συνέτριψε

και ως στρουθίον ερρύσθη εξ αυτών,

βοηθεία και όπλω του Σταυρού η πάνσεμνος.

 

Αποτελεί κόσμημα των μαρτύρων του 3ου αιώνα μ.Χ. Έζησε στην πόλη της Νικομήδειας στη Μικρά Ασία, (σημερινή Izmit) επί Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού. Ο πατέρας της, φανατικός εθνικός ήταν από τους πιο πλούσιους ειδωλολάτρες της Ηλιουπόλεως και ονομαζόταν Διόσκορος ή Διόσορος.

Μοναχοκόρη ἡ Βαρβάρα, διακρινόταν για την ομορφιά του σώματός της, την ευφυΐα και σωφροσύνη της. Στην χριστιανική πίστη κατήχησε και έλκυσε την Βαρβάρα μία ευσεβής χριστιανή γυναίκα. Την ζωή της μέσα στο ειδωλολατρικό περιβάλλον η Βαρβάρα περνούσε «ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ καὶ σεμνότητι». Δηλαδή με κάθε ευσέβεια και σεμνότητα.

Όμως το γεγονός αυτό, δεν έμεινε για πολύ καιρό μυστικό. Ο Διόσκουρος έμαθε οτι ἡ κόρη του είναι χριστιανή και εκνευρισμένες διέταξε τον αυστηρό περιορισμό της. Αλλά η Βαρβάρα κατόρθωσε και δραπέτευσε. Ο πατέρας της τότε εξαπέλυσε άγριο κυνηγητό μέσα στις σπηλιές και τα δάση, όπου κρυβόταν ἡ κόρη του. Τελικά, κατόρθωσε και την συνέλαβε.

Αλλά ο άσπλαχνος και πωρωμένος ειδωλολάτρης πατέρας, παρέδωσε την κόρη του στον Ρωμαίο έπαρχο Μαρκιανό σε μια περίοδο που οι διωγμοί κατά των Χριστιανών ήταν σε εξέλιξη. Ο έπαρχος θαυμάζοντας την ομορφιά της προσπάθησε στην αρχή να την μεταπείσει, βλέποντας όμως ότι εκείνη ήταν ανένδοτη την υπέβαλε σε μαρτύρια, περισσότερο για να την σώσει από την οργή του πατέρα της που ήθελε να φονευθεί. Κατά την διάρκεια της φυλάκισης της ο Θεός θεράπευε τις πληγές της Βαρβάρας και ενίσχυε το θάρρος της. Τελικά ο Έπαρχος διέταξε τον αποκεφαλισμό της, και όρισε την ποινή να εκτελέσει ο ίδιος ο πατέρας της που ήταν και επιθυμία του. Σύμφωνα με τον βιογράφο αυτής Συμεών, ο ίδιος ο πατέρας της την αποκεφάλισε ως «πατρικαίς χερσί τω πατρικώ ξίφει την τελείωσιν δέχεται». Την στιγμή όμως που είχε αποτελειώσει το έγκλημά του, έπεσε νεκρός χτυπημένος από κεραυνό κατά θεία δίκη.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη της στις 4 Δεκεμβρίου.

 

 


 

                       ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ

 

 

 

Απολυτίκιο του Αγίου Διονυσίου

Χρηστότητα ἐκδιδαχθείς, καὶ νήφων ἐν πᾶσιν,

ἀγαθὴν συνείδησιν ἱεροπρεπῶς ἐνδυσάμενος,

ἤντλησας ἐκ τοῦ Σκεύους τῆς ἐκλογῆς τὰ ἀπόῤῥητα,

καὶ τὴν πίστιν τηρήσας, τὸν ἴσον δρόμον τετέλεκας, Ἱερομάρτυς Διονύσιε.

Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

 

 

Έζησε και μαρτύρησε τα χρόνια που αυτοκράτορας ήταν ο Δομετιανός. Διακρίθηκε για τη φιλοσοφική του κατάρτιση και την βαθιά του καλλιέργεια.

Αρχικά ήταν ειδωλολάτρης και μέλος της Βουλής του Αρείου Πάγου. Το κήρυγμα όμως του Αποστόλου Παύλου άγγιξε την παιδευμένη και ευαίσθητη ψυχή του και βαπτίσθηκε.

Αργότερα διαδέχθηκε στον επισκοπικό θρόνο των Αθηνών τον ευσεβή Ιερόθεο. Την μαρτυρία ότι ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης υπήρξε επίσκοπος Αθηνών την δίνει ο Διονύσιος Κορίνθου και μας τη μεταφέρει στην Εκκλησιαστική Ιστορία του ο Ευσέβιος Καισαρείας.  Υπήρξε συγγραφέας πλήθους θεολογικών συγγραμμάτων. Επιβραβεύτηκε από το Θεό για τη χριστιανική του δράση με το χάρισμα να επιτελεί θαύματα.

Περιόδευσε πολλά μέρη της Δύσης, όπου κήρυξε τον ευαγγελικό λόγο και ερμήνευσε τις ιερές γραφές. Όταν έφτασε στο Παρίσι συνελήφθη και αργότερα αποκεφαλίστηκε.

Μαζί του μαρτύρησαν και δύο μαθητές του, ο Ρουστικός και ο Ελευθέριος. Ο ηγεμόνας της περιοχής έδωσε εντολή να μην θάψει κανείς τα άγια λείψανα των μαρτύρων, όμως κάποιοι χριστιανοί τα φύλαξαν και όταν δεν υπήρχε πλέον φόβος τα ενταφίασαν με τιμές.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 3 Οκτωβρίου.

 Ιερά Αγρυπνία προς τιμή και μνήμη του Αγ. Παϊσιου του Μεγάλου και του Αγίου Ιούδα του Θαδδαίου, στον Ιερό Παρεκκλήσιο της Αγίας Ξενίας της Καλαματιανής, στο Κόρμπι Βάρης

 

 agia ksenia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

     ioudas      0619 paisios of megas

 Την Δευτέρα 18 Ιουνίου 2018 προς Τρίτη 19 Ιουνίου 2018, στο Ιερό Παρεκκλήσιο της Αγίας Ξενίας της Καλαματιανής (τέρμα οδός Τριπόλεως), του Ιερού Ναού Προφήτου Ηλιού Κόρμπι Βάρης, θα τελεσθεί Μικρά Ιερά Αγρυπνία επί τη ευκαιρία της εορτής των Αγίων Παϊσίου του Μεγάλου και Ιούδα του Θαδδαίου.

Η αγρυπνία θα αρχίσει στις 9:00 μ.μ. και αναμένεται να τελειώσει περίπου στις 1:00 π.μ.

   Screenshot 5